“Το ξύπνημα του καλοκαιριού” – Προβολή ταινίας “Χάρισμα” – Εκδήλωση Γραφείου Τύπου Βαρσοβίας (17-18.6.2011)

Νύχτα 17/18Ιουνίου 2011 (Παρασκευή/Σάββατο), ώρα 20.30 – 4.30

ΠΑΡΚΟ ΚΑΣΤΡΟΥ ZAMΕK UJAZDOWSKI,

ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΥΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

ΚΗΠΟΣ CAFÈ OKNA, KINΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ KINOLAB

ul. Jazdów 2, Βαρσοβία

 ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ
Η αρχή του καλοκαιριού, η εποχή με τις πιο σύντομες νύχτες, είναι μια περίοδος που συνδέεται άρρηκτα με την χαρακτηριστική ατμόσφαιρα της Νύχτας του Αγίου Ιωάννη: επιβεβαίωση της ζωής και της χαράς της νεότητας, αγάπη, λατρεία της γονιμότητας και της γης και όλα αυτά με μια ελαφριά νότα ερωτισμού.
Για μια από αυτές τις νύχτες το επιβλητικό περιβάλλον του Κάστρου  Zamek Ujazdowski θα μετατραπεί σε μια κυψέλη που σφύζει από ζωή. Σε τέσσερις οθόνες θα προβληθούν συνολικά 23 κινηματογραφικές ταινίες, μικρής και μεγάλης διάρκειας, από 17 χώρες. Τα έργα δεν θα συνδέονται άμεσα με την παράδοση της Νύχτας του Αγίου Ιωάννη και τις ιεροτελεστίες της, αλλά με διάφορους τρόπους θα σχετίζονται με την ατμόσφαιρά της.
Το πρόγραμμα προσφέρει πολλές επιλογές: σύγχρονες και παλαιότερες ταινίες, κινούμενα σχέδια, μικρού μήκους ταινίες. Παράλληλα με τις κινηματογραφικές προβολές, θα πραγματοποιηθούν δύο συναυλίες και θεατρικό δρώμενο της ομάδας Studium Improwizacji. Για όσους ξενυχτήσουν προβλέπεται πρωινό κατά την ανατολή του ήλιου.
Πρόγραμμα
20.30 KINO.LAB
από τις 21.00 και μετά: DJ Disco Partizanti (Ρουμανία)
από τις 22.30 και μετά: κινηματογραφικές προβολές: προαύλιο κάστρου Zamek Ujazdowski, κήπος Cafe Okna, πάρκο Zamek Ujazdowski (από τις 02.45 και μετά, KINO.LAB)
Μετά τα μεσάνυχτα: Opium Flirt (Εσθονία) και Très.B (Ολλανδία/Δανία/Πολωνία)
03.45 Πρωινό τα ξημερώματα ή και μουσική: Olivier Heim solo
Διοργανωτές:
Κέντρο Σύγχρονης ΤέχνηςZamek Ujazdowski/ KINO.LAB, Μέλη του EUNIC – European Union Institutes for Culture: Institut Français de Varsovie, Ελληνική Πρεσβεία-Γραφείο Τύπου, Διπλωματική Αντιπροσωπεία της Γαλλικής Κοινότητας του Βελγίου και της Βαλλονίας, Αντιπροσωπεία της Φλαμανδίας παρά την Πρεσβεία του Βελγίου, Πρεσβεία της Εσθονίας, Πρεσβεία της Ιρλανδίας, Πρεσβεία της Ολλανδίας, Πρεσβεία της Λιθουανίας, Αυστριακό Φόρουμ Πολιτισμού, British Council, Ινστιτούτο Πολιτισμού της Δανίας, Instituto Camões, Istituto Italiano di Cultura, Goethe-Institut, Βουλγαρικό Ινστιτούτο Πολιτισμού, Ελβετικό Ίδρυμα Πολιτισμού Pro Helvetia, Ρουμανικό Ίδρυμα Πολιτισμού.
22.30 – Προαύλιο Κάστρου Zamek Ujazdowski
Προβολή ελληνικής ταινίας “ΧΑΡΙΣΜΑ” (2010) της Χριστίνας Ιωακειμίδη
Παίζουν: Βάσω Καβαλιεράτου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννης Τσορτέκης, Δονάτος Τάτσης, Φωτεινή Κοντουδάκη, Ανδρέας Κοντόπουλος, Σταυρούλα Λογοθέτη, Σοφία Σεϊρλή κ.α.
Η Ισμήνη είναι τριάντα χρονών. Μορφωμένη, ευκατάστατη, ευαίσθητη και… συναισθηματικά παράλυτη. Προσπαθεί να έχει τα πάντα υπό έλεγχο: τη δουλειά, το διαμέρισμα, τις σχέσεις της, αλλά κυρίως τα συναισθήματά της. Ο Χάρης εργάζεται σε οποιαδήποτε δουλειά του προσφέρει τα προς το ζην. Αναζητά επίμονα την ουσιαστική επικοινωνία με έντονο πάθος που μπορεί να φτάσει μέχρι και σε επιθετικότητα, αλλά μόνο σε… σχέσεις της μίας νύχτας. Η Ισμήνη είναι παιδαγωγός. Διατηρεί σχέση με τον παντρεμένο προϊστάμενό της γνωρίζοντας κατά βάθος πως είναι αδιέξοδη και συνεπώς -στο μυαλό της- ακίνδυνη. Παράλληλα δουλεύει με τον Πάνο (6 χρονών), που οι γονείς του έκριναν ότι χρειάζεται επαγγελματική βοήθεια. Κάποιες μέρες της εβδομάδας η Ισμήνη παραλαμβάνει τον Πάνο από την στάση και τον συνοδεύει στο σπίτι του. Ο Χάρης προσλαμβάνεται ως οδηγός του σχολικού λεωφορείου του Πάνου. Έτσι μια μέρα βλέπει την Ισμήνη στη στάση του σχολικού. Ο Χάρης ερωτεύεται την Ισμήνη την πρώτη μέρα που συναντιούνται. Της το εξομολογείται την δεύτερη, την τρίτη ξέρει πια πως είναι η γυναίκα με την οποία θέλει να μοιραστεί τη ζωή του… Η Ισμήνη νιώθει αποστροφή γι` αυτόν. Είναι ο τύπος του ανθρώπου που θα διέσχιζε τον δρόμο για να αποφύγει. Κατά την διάρκεια των επόμενων ημερών και ενώ σκοντάφτουν διαρκώς στις διαφορές του κοινωνικού τους στάτους και της προσωπικότητάς τους τολμούν αυτό που τους φοβίζει περισσότερο: να εγκαταλείψουν τα ασφαλή καταφύγια στα οποία από μόνοι τους έχουν εγκλωβιστεί και έτσι, απελευθερωμένοι πια, να δώσουν μια ουσιαστική ευκαιρία, αρχικά στον εαυτό τους, και ύστερα ο ένας στον άλλον.