Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Άμυνας (Wroclaw, 22-23/9/2011) – Συμμετοχή υπουργού Άμυνας Πάνου Μπεγλίτη

Το Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Άμυνας πραγματοποιήθηκε στο Βρότσλαβ της Πολωνίας στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Στο Συμβούλιο συμμετείχε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Μπεγλίτης.
Μετά το πέρας των εργασιών του Συμβουλίου, ο υπουργός Άμυνας Π. Μπεγλίτης δήλωσε ότι “το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει προετοιμαστεί για την μείωση της ελληνικής αποστολής σε διεθνείς αποστολές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, χωρίς αυτό να σημαίνει αποχώρηση της ελληνικής αποστολής. Πρόκειται να υπάρξει σημαντική μείωση της ελληνικής αποστολής στο Κόσοβο, το Αφγανιστάν και σε άλλες αποστολές, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης“.
Ως προς τα αποτελέσματα των εργασιών του Συμβουλίου, ο υπουργός Άμυνας Π. Μπεγλίτης ανέφερε ότι:
Το Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Άμυνας αποτελεί θεσμικό χώρο ανταλλαγής απόψεων, χωρίς να λαμβάνονται αποφάσεις. Το Συμβούλιο προετοίμασε το Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Άμυνας της ΕΕ που θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Νοέμβριο για θέματα που αφορούν στην κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας, υπό το φως της Συνθήκης της Λισσαβώνας.
Κεντρικό θέμα για την ΕΕ αποτελεί η ανεύρεση ισορροπίας ανάμεσα στην ανάγκη μείωσης των αμυντικών προϋπολογισμών και στην ανάγκη διατήρησης του υψηλού επιπέδου των ενόπλων δυνάμεων και της άμυνας των κρατών-μελών και της ΕΕ. Το θέμα αυτό ανάγεται σε υπαρξιακό ζήτημα για τα κράτη-μέλη, καθώς και για τους διεθνείς οργανισμούς, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, όπως και οι ΗΠΑ, λόγω της οικονομικής κρίσης, προχωρούν σε περικοπές των αμυντικών δαπανών, σε αναστολή των εξοπλιστικών προγραμμάτων και σε εξορθολογισμό της λειτουργίας της εθνικής άμυνας. Κατά συνέπεια, δημιουργείται ο κίνδυνος για τα κράτη-μέλη της ΕΕ να μην μπορούν να υλοποιήσουν τις αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Στο πλαίσιο του γενικότερου προβληματισμού, έγινε μία ενδιαφέρουσα και έντονη συζήτηση για την ανάπτυξη συνεργιών μεταξύ των κρατών-μελών, έτσι ώστε να προωθηθεί η συμμετοχή σε κοινά προγράμματα, όπως η εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και να επιτευχθεί επιμερισμός του κόστους σε περισσότερες χώρες της ΕΕ.
Continue reading

Advertisements

PM George Papandreou at the EU Eastern Partnership Summit (Warsaw, 29-30/9/2011)

Prime Minister George Papandreou attended the EU Eastern Partnership Summit, held in Warsaw on September 29-30.
Addressing the summit, Papandreou urged his European partnersto explore ways of institutional cooperation that would help promote stability and prosperity in both the eastern and southern zones of the European Neighbourhood Policy.

Papandreou proposed that the summit establish a small number of realistic and shared short-term and long-term targets, especially in areas of heightened interest that had a tangible impact on citizens, such as mobility, visas, tourism and energy.
“We will then be able to focus on their effective implementation for our mutual benefit,” he said, adding that too ambitious a programme could become counter-productive.
Η Σύνοδος για την Ανατολική Εταιρική Σχέση πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της Πολωνικής Προεδρίας της ΕΕ.
Στη Σύνοδο συμμετείχαν εκπρόσωποι 33 χωρών, μεταξύ των οποίων τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ και οι έξι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και του Νοτίου Καυκάσου: Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Μολδαβία, Ουκρανία και Λευκορωσία. Την Ευρωπαϊκή Ένωση  εκπροσώπησαν οι Πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman Van Rompuy, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Jerzy Buzek, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Jose Manuel Barroso και η ύπατη εκπρόσωπος για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, Catherine Ashton.
Η Ανατολική Εταιρική Σχέση (ΑΕΣ) αποτελεί ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που αφορά στη συνεργασία των προαναφερθέντων 6 χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.
Την Ελλάδα εκπροσώπησε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.
Στο περιθώριο του δείπνου εργασίας στις 29 Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου είχε συνομιλίες με τους πρωθυπουργούς της Γαλλίας Francois Fillon, της Ισπανίας Jose Zapatero, της Πορτογαλίας Pedro Coelho, της Ιρλανδίας Enda Kenny, της Εσθονίας Andrus Ansip με την γερμανίδα καγκελάριο Angela Merkel, με τον αντιπρόεδρο της βρετανικής κυβέρνησης, Nicholas Clegg, με τους Προέδρους της Ουκρανίας Viktor Yanukovich, και της Γεωργίας Mikheil Saakashvili.
Στις 29 Σεπτεμβρίου ο πρωθυπουργός είχε, επίσης, συνάντηση με τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν, Ilham Aliyev, με τον οποίο συζήτησε ενεργειακά και οικονομικά θέματα, καθώς και εθνικά θέματα, όπως το Κυπριακό.
Στο περιθώριο της Συνόδου στις 30 Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman Van Rompuy, με τον οποίο συζήτησε μεταξύ άλλων για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και την υλοποίηση των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου.
Συναντήθηκε, επίσης, με την πρωθυπουργό της Σλοβακίας Iveta Radicova. 
Τα κυριότερα σημεία της εισήγησης του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στο δείπνο εργασίας των εθνικών αντιπροσωπειών έχουν ως εξής:
“Είναι γεγονός ότι φέτος η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάστηκε να εστιάσει την προσοχή της σε άλλες γειτονικές περιοχές, κυρίως στο Νότο, λόγω των ιστορικών και ευρείας εμβέλειας εξελίξεων που σημειώθηκαν εκεί. Continue reading

Συνέντευξη πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στο πολωνικό περιοδικό “Polityka” (13/4/2011)

To εβδομαδιαίο πολιτικο-κοινωνικό περιοδικό Polityka, με τίτλο «Οι θηρευτές και τα θύματα», δημοσιεύει συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Jacek Żakowski ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στη Βαρσοβία στις 7 Απριλίου.
Υπότιτλος της συνέντευξης: «Ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου (μιλάει) για την κρίση, τα αδύναμα κράτη και τις παντοδύναμες οικονομικές αγορές, καθώς και την Πολωνική Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Jacek Żakowski: Σας καλωσορίζω στη χώρα.
Γιώργος Παπανδρέου: Πάντοτε θυμάμαι τις πολωνικές μου ρίζες.
Είναι ευχάριστο.
Σήμερα με τον Bronisław Komorowski (= τον Πρόεδρο της Πολωνικής Δημοκρατίας) ανακαλύψαμε ότι είμαστε στενοί συγγενείς. Οι γιαγιάδες μας κατάγονταν από την οικογένεια των Mineyko.
Και έτσι φανερώθηκε μια άγνωστη έως τώρα ευρωπαϊκή δυναστεία.
Η δυναστεία των Mineyko.
Στην Πολωνία η οικογένεια είναι εξίσου σημαντική όπως και στην Ελλάδα. Μάλλον αναρωτιέστε τι θα έλεγε ο παππούς σας, ο Γεώργιος, τρεις φορές πρωθυπουργός, δημιουργός του Ελληνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, και ο πατέρας σας ο Ανδρέας, δύο φορές πρωθυπουργός, δημιουργός του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ, σε σας, τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και πρωθυπουργό, βλέποντας πως μειώνετε τις κοινωνικές παροχές και αντιμετωπίζετε τις μαζικές εργατικές διαμαρτυρίες;
Μάλλον θα έλεγαν πάνω-κάτω αυτό που λέω στον εαυτό μου: «Πρέπει να σώσεις αυτή τη χώρα!»
Από το βάρος του υπερβολικών κοινωνικών παροχών;
Οι κοινωνικές δαπάνες δεν αποτελούν την κύρια πηγή των προβλημάτων.
Αλλά τι;
Η κακή διαχείριση.
Στην πολιτική ή τον επιχειρηματικό κόσμο;
Στην πολιτική. Διότι η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα. Ήταν, όμως, πολύ αναποτελεσματικά διακυβερνώμενη. Η προηγούμενη κυβέρνηση σε πεντέμισι έτη διπλασίασε το ελληνικό δημόσιο χρέος. Και στην διάρκεια καλών οικονομικών ετών. Η παγκόσμια κρίση είχε σε αυτό το μερίδιό της. Όμως αποκάλυψε κυρίως προβλήματα: τις πελατειακές σχέσεις, την έλλειψη διαφάνειας, τις εξυπηρετήσεις προς τις μεγάλες επιχειρήσεις, την διαφθορά, την φοροδιαφυγή από την πλευρά των προνομιούχων. Αυτά όλα δημιούργησαν ένα πολιτικό κλίμα ανομίας. Αυτό θα πρέπει να εξυγιανθεί. Πρώτα από όλα, όμως, θα πρέπει να σώσουμε την Ελλάδα από την πτώχευση.
Πως;
Πρώτον, λαμβάνοντας υπ`όψιν ότι δεν μπορεί όλο το βάρος να μεταφέρεται στους πιο αδύναμους. Εάν αναμένεται να λειτουργήσει η χώρα, θα πρέπει να είναι δίκαιη. Υπάρχει, όμως, και η παγκόσμια διάσταση. Το διεθνές σύστημα διευκολύνει την λειτουργία των φορολογικών παραδείσων και την φοροδιαφυγή.
Πιστεύετε ότι είναι ένα σύμπτωμα της κρίσης της παγκοσμιοποίησης;
Εν μέρει. Ως κρίση της δημοκρατικής εξουσίας σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Κοιτάξτε προσεκτικά τις πηγές της αμερικανικής οικονομικής κρίσης το 2008. Πως σημειώθηκε; Από τη μία πλευρά, ο οικονομικός τομέας αυξανόταν για χρόνια, γινόταν ολοένα και ισχυρότερος και σταδιακά απορυθμιζόταν, ακόμη και απαρατήρητος. Μέχρις ότου άρχισε να δημιουργεί τοξικές οικονομικές αξίες. 
Μπορούσε να τα δημιουργεί διότι ήταν ανεξέλεγκτος. Και δεν ελεγχόταν διότι ήταν ιδιαίτερα ισχυρός, ώστε οι ασκούντες lobby να ελέγχουν τις δημοκρατικές Αρχές. Οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο η συγκεντρωμένη οικονομική εξουσία αναγκάζει την πολιτική εξουσία να δημιουργεί ευνοϊκές γι` αυτήν κανόνες. Τα μεγάλα κεφάλαια ρέουν στην ισχυρή διεθνή οικονομική τάξη. Η συγκέντρωση του κεφαλαίου από την ολιγομελή τάξη είναι τεράστια. Αυτό δημιουργεί άγνωστα μέχρι πρότινος προβλήματα.
Ποια;
Μια μεμονωμένη χώρα σήμερα δυσκολεύεται πολύ να φορολογήσει αποτελεσματικά μια μεγάλη επιχείρηση, διότι τα χρήματα μπορούν να διαφύγουν γρήγορα στο εξωτερικό. Τα κράτη χάνουν έσοδα. Οι εταιρείες κερδίζουν, δεν καταβάλλουν όμως φόρους.
Πιστεύετε ότι το κράτος έχει χάσει ήδη αυτό το παιχνίδι με το διεθνές κεφάλαιο;
Ακόμη (λειτουργεί) ανεπαρκώς. Πρέπει να δημιουργήσουμε διεθνείς ρυθμίσεις.
Είναι ακόμη ρεαλιστικό αυτό;
Στην Ευρώπη συζητάμε για τη δημιουργία ενός φόρου στις διεθνείς οικονομικές συναλλαγές. Ο οικονομικός παράγοντας πληρώνει πολύ μικρούς φόρους σε σύγκριση με τις επιχειρήσεις της πραγματικής οικονομίας. Ένας φόρος της τάξης του 0,5% στις συναλλαγές θα έδινε στην Ευρώπη ένα εισόδημα της τάξης των 200 δις. ευρώ. Κανένα μεμονωμένο κράτος δεν είναι σε θέση να εισάγει έναν τέτοιο φόρο. Μπορούμε, όμως, να το κάνουμε από κοινού. Είναι μια από τις ενδεχόμενες απαντήσεις, ως συνέπεια της παγκοσμιοποίησης που είναι η αφαίρεση της οικονομίας από την εξουσία του εθνικού κράτους.
Η οικονομία που βρέθηκε εκτός εξουσίας των κρατών είναι ελαφρώς ρυθμιζόμενη και χαμηλά φορολογημένη. Δημιουργεί αποτελεσματικά πλούτο, αλλά τον αναδιανέμει πολύ άνισα. Μακροπρόθεσμα δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι. Δημιουργούμε αρκετό πλούτο για να εξαλείψουμε την φτώχεια και τον αναλφαβητισμό, αλλά δεν ξέρουμε να τον χρησιμοποιήσουμε κατάλληλα. Διότι η πολιτική εξουσία εξακολουθεί να είναι κλειστή σε εθνική κλίμακα, ενώ η οικονομία λειτουργεί σε παγκόσμια κλίμακα.
Είναι μια κρίση πολιτικής εξουσίας;
Οι πολίτες βλέπουν αυτή την κατάσταση και αναμένουν ότι οι πολιτικοί θα την αντιμετωπίσουν, ενώ οι πολιτικοί είναι αδύναμοι. Ενεργούν σε μια ιδιαίτερα μικρή κλίμακα. Γι` αυτό είναι τόσο σημαντικός ο ρόλος της Ευρώπης. Διότι η Ευρώπη θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την κατάσταση, εάν αποφάσιζε να δημιουργήσει μια διεθνή τάξη, που ευνοεί μια πιο δίκαια κατανομή του πλούτου. Έχουμε τη γνώση, την τεχνολογία, το κεφάλαιο που επιτρέπει να αποφύγουμε έναν κόσμο, όπου υπάρχει περισσότερη βία, φονταμενταλισμοί, εξτρεμισμοί, διενέξεις. Είμαι σοσιαλιστής, αλλά το λέω σε όλους όσους συνομιλώ και όλοι συμφωνούν.
Λέτε για τον εαυτό σας: είμαι σοσιαλιστής;
Διότι είμαι.
Γνωρίζω ότι εάν κάποιος αναφέρει για εσας “αυτός είναι σοσιαλιστής”, στα μάτια πολλών ανθρώπων η δύναμη των επιχειρημάτων σας θα μειωθεί κατά το ήμισυ.
Εδώ κάνουμε λόγο για αξίες. Τι χρειαζόμαστε; Περισσότερη δημοκρατία, συμμετοχή, ισότητα, κοινωνική συνοχή και παύση του πολέμου των ανθρώπων κατά του περιβάλλοντος. Είμαι σοσιαλιστής, αλλά δεν συνδέομαι με κανένα σοσιαλιστικό δόγμα. Δεν πιστεύω ότι η αγορά θα λύσει όλα τα προβλήματα. Αλλά δεν πιστεύω και ότι το κράτος μπορεί να τα λύσει όλα. Το κράτος και η αγορά μπορούν να εξυπηρετούν τους ανθρώπους, εάν λειτουργούν από κοινού. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα κράτη κυριαρχήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις δυνάμεις της αγοράς. Από εκεί [πηγάζουν] τα προβλήματα της Ελλάδας.
Η πλειοψηφία των πολιτικών και των σχολιαστών θα συμφωνούσε μαζί σας ότι η κρίση μάς έκανε να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη για κάποια νέα τάξη. Πέρασαν, όμως, δύο χρόνια από τότε που ξέσπασε η κρίση και ελάχιστα καταφέραμε να κάνουμε.
Πιστεύετε ότι χρειαζόμαστε μια νέα κρίση, ώστε να αλλάξει κάτι ή αυτές οι αλλαγές απαιτούν χρόνο και οδεύουν προς την σωστή κατεύθυνση;
Μάλλον και το ένα και το άλλο. Η κρίση του 2008 ήταν μια “καμπάνα συναγερμού” που υπενθυμίζει ότι στην οικονομία χρειαζόμαστε περισσότερη διαφάνεια, έλεγχο, αξιοπιστία. Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν σωστές. Οι κυβερνήσεις τόνωναν την οικονομία και έκαναν ότι μπορούσαν ώστε η ύφεση να μην είναι ιδιαίτερα βαθιά. Αυτό έφερε αποτέλεσμα. Και δημιούργησαν την εντύπωση ότι η κρίση έχει παρέλθει.
Και δεν έχει (παρέλθει);
Ίσως προς στιγμήν. Εάν δεν δημιουργήσουμε νέα, υπερεθνικά πρότυπα ενέργειας και επιτήρησης, θα βυθιστούμε σε μια νέα κρίση. Διότι οι πηγές της παρούσας κρίσης στην πλειοψηφία τους δεν εξαφανίστηκαν. Οι κυβερνήσεις περιόρισαν μόνο τις συνέπειες της. Και μάλιστα με γιγαντιαίο αντίτιμο.
Όταν συνομιλείτε με τον πρωθυπουργό Tusk, τον Πρόεδρο Obama, τον πρωθυπουργό Zapatero ή την καγκελάριο Merkel, πώς δέχονται αυτές τις απόψεις;
Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι είμαστε κυρίως ηγέτες των χωρών μας. Ο καθένας μας είναι υπεύθυνος για το κράτος του. Κυρίως αυτό μας απασχολεί. Αλλά οι ηγέτες των μικρών χωρών, και τώρα ήδη και των μεσαίων, όπως η Πολωνία, συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν μόνοι τους. Το θέμα είναι ότι μερικές από τις ισχυρότερες χώρες ελπίζουν ακόμη ότι θα τα καταφέρουν. Αν και ο Πρόεδρος Obama κατανοεί την ανάγκη νέων παγκόσμιων λύσεων. Continue reading

Εκδηλώσεις “Ευρωπαϊκής Ημέρας Γλωσσών” (Βαρσοβία, 20-27/9/2010)- Συμμετοχή Γραφείου Τύπου Βαρσοβίας

Οι φετινές εκδηλώσεις της «Ευρωπαϊκής Ημέρας Γλωσσών 2010» πραγματοποιήθηκαν στη Βαρσοβία από τις 20 έως τις 27 Σεπτεμβρίου.
Το Γραφείο Τύπου, για μία ακόμη χρονιά, συμμετείχε στη διοργάνωση των εκδηλώσεων προβολής των ευρωπαϊκών γλωσσών, εκδηλώσεις που στοχεύουν στην ενημέρωση του πολωνικού κοινού για τον γλωσσικό και πολιτιστικό πλούτο των χωρών της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών θεσπίστηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 2001.
Διοργανωτές των εκδηλώσεων ήταν δεκατρείς χώρες, μέλη του EUNIC Cluster Βαρσοβίας (European Union National Institutes for Culture): Ελλάδα (Γραφείο Τύπου Ελληνικής Πρεσβείας), Εσθονία (Πρεσβεία Εσθονίας), Ιρλανδία (Πρεσβεία Ιρλανδίας), Μεγ. Βρετανία (British Council), Βέλγιο (Πρεσβεία Βελγίου), Δανία (Πολιτιστικό Ινστιτούτο Δανίας), Γερμανία (Goethe-Institut), Πορτογαλία (Ινστιτούτο Camoes), Γαλλία (Γαλλικό Ινστιτούτο), Ιταλία (Ιταλικό Ινστιτούτο), Αυστρία (Αυστριακό Ινστιτούτο), Ρουμανία (Ρουμανικό Ινστιτούτο), Ρωσία (Ρωσικό Κέντρο Επιστήμης και Πολιτισμού).
Στη διοργάνωση συμμετείχαν, επίσης, το EUNIC Cluster Βαρσοβίας, η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Πολωνία, το πολωνικό Ίδρυμα για την Ανάπτυξη του Εκπαιδευτικού Συστήματος, το Πανεπιστήμιο Βαρσοβίας, το Εκπαιδευτικό Τμήμα του Δήμου Βαρσοβίας, το Κρατικό Εθνογραφικό Μουσείο στη Βαρσοβία, η Δημόσια Βιβλιοθήκη της συνοικίας Praga (Δήμος Βαρσοβίας), το πολωνικό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Εκπαίδευσης, η πολωνική Κρατική Επιτροπή για την Πιστοποίηση της Επάρκειας της Πολωνικής ως Ξένης Γλώσσας. Οι εκδηλώσεις τελούσαν υπό την αιγίδα του πολωνικού Υπουργείου Εθνικής Παιδείας, του πολωνικού Υπουργείου Επιστήμης και Ανώτερης Εκπαίδευσης, της Δημάρχου Βαρσοβίας και της Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Βαρσοβίας.
Η απήχηση των εκδηλώσεων τις προηγούμενες χρονιές οδήγησε τους διοργανωτές στην απόφαση για την φετινή διοργάνωση πολυήμερων εκδηλώσεων, με ποικίλο περιεχόμενο.  
Το πλήρες πρόγραμμα, που περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, ημερίδα, μαθήματα γλωσσών, σεμινάρια, φεστιβάλ ταινιών, street game, κ.ά., μπορεί να αναζητηθεί στην ηλεκτρονική σελίδα των εκδηλώσεων www.edj.waw.pl

Przemek Kordos, Maria Mondelou, Pantelis Gianoulis at the Greek stand

Η ελληνική συμμετοχή στις εκδηλώσεις, η οποία περιελάμβανε μεταξύ άλλων φεστιβάλ ταινιών, μάθημα ελληνικής γλώσσας, σεμινάριο για το ζεϊμπέκικο, ελληνικό περίπτερο κ.ά., διοργανώθηκε από τη Γραμματέα Επικοινωνίας, Μαρία Μονδέλου.
Αναλυτικότερα, η ελληνική συμμετοχή είχε ως εξής: Continue reading

Η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό-Τέσσερις ξένοι ανταποκριτές μιλούν για βελτίωση και δημοσιεύματα αλληλεγγύης

Τέσσερις Ευρωπαίοι δημοσιογράφοι, που εργάζονται στην Ελλάδα, συγκλίνουν στην άποψη ότι η εικόνα της Ελλάδας έχει αλλάξει προς το καλύτερο, είτε διότι οι αναφορές που γίνονται περιλαμβάνουν θετικά σχόλια και εκπέμπουν κάποια αισιοδοξία είτε διότι τα ρεπορτάζ έχουν απλώς λιγοστέψει.
«Το κλίμα άρχισε να αλλάζει αμέσως μετά τις εκλογές στη Ρηνανία-Βεστφαλία» μας λέει η Κορίνα Γιέσεν, ανταποκρίτρια της βερολινέζικης «Berliner Zeitung». «Η γερμανική κυβέρνηση συμφώνησε στο πακέτο στήριξης, προβλήματα ανέκυψαν και για άλλες χώρες και στο στόχαστρο βρέθηκαν πλέον οι τράπεζες. Η ατμόσφαιρα για την Ελλάδα άλλαξε και άρχισαν να βγαίνουν στον Τύπο δημοσιεύματα αλληλεγγύης προς την Ελλάδα. Αναφορές του είδους, “τώρα είναι η καλύτερη εποχή για διακοπές στην Ελλάδα”, “κανένας κίνδυνος για τους Γερμανούς”, “οι Ελληνες ακόμη αγαπούν τους Γερμανούς” έκαναν όλο και συχνότερα την εμφάνισή τους. Στο βάθος όμως, εκτός από αλληλεγγύη, κρύβονταν και οι ευκαιρίες από τις φθηνότερες τιμές στα τουριστικά καταλύματα» επισημαίνει η κ. Γιέσεν.
«Κανείς στο εξωτερικό δεν αμφισβητεί την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να ανατρέψει τα δεδομένα» τονίζει η Χελένα Σμιθ, ανταποκρίτρια του βρετανικού «Guardian». «Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος, όπως επισημαίνω και σε σημερινό εκτενές άρθρο με την ευκαιρία της επίσκεψης των ξένων διαπραγματευτών, αλλά υπάρχουν σαφείς ενδείξεις αισιοδοξίας. Επικαλούμαι μάλιστα και σχετικό άρθρο της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας “Handelsblatt” που τόνισε ότι για τον τρόπο με τον οποίο μειώνονται τα ελλείμματα οι Ευρωπαίοι μπορούν να διδαχθούν περισσότερο από την Ελλάδα παρά από τη Γερμανία». «Σε σχέση με την προηγούμενη κυβέρνηση, η εικόνα της σημερινής είναι η μέρα με τη νύχτα» τονίζει η κ. Σμιθ, η οποία στο χθεσινό άρθρο της επισημαίνει ότι οι κινήσεις αναδιάρθρωσης δεν θα είναι εύκολες σε καθεστώς οικονομικής ύφεσης, με πολλούς Ελληνες να ασκούν δριμεία κριτική στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, «αν και κατ’ ιδίαν παραδέχονται πως μόνον η εξωτερική παρέμβαση μπορούσε να αναγκάσει το αναξιόπιστο πολιτικό σύστημα» να πάρει μέτρα.
«Η αντιστροφή στην εικόνα της Ελλάδας είναι εμφανής» λέει ο Αντόνιο Φεράρι, αναλυτής της ιταλικής «Corriere della sera» που ασχολείται επί δεκαετίες με θέματα Ελλάδας, Μέσης Ανατολής και Βαλκανίων: «Υπάρχει η αίσθηση ότι τα χειρότερα πέρασαν, αν και είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι αντιδράσεις του κόσμου στην Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες το φθινόπωρο, τότε που οι πολίτες θα νιώσουν στο πετσί τους τις συνέπειες των μέτρων». Ο κ. Φεράρι μάς θυμίζει ότι εξαρχής η Ιταλία δήλωσε την αλληλεγγύη της στην Ελλάδα, αλλά και ότι τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης ελάχιστα ασχολήθηκαν με ηθικοπλαστικές πλευρές της κρίσης, όπως έκαναν οι Γερμανοί. «Συμβάλλουν οι συγγένειες στη νοοτροπία αλλά και προβλήματα όπως η φοροδιαφυγή που υπάρχουν και στην Ιταλία. Ειλικρινώς φοβόμουν χειρότερες αντιδράσεις, που προς το παρόν δεν είδαμε. Ισως βοηθούν και οι καλοκαιρινές διακοπές. Ισως κάποιοι κατάλαβαν ότι δεν μπορείς από τη μια να καταγγέλλεις ένα κράτος και από την άλλη να πιέζεις για να εξασφαλίζεις προμήθειες εξοπλισμών»…
Ανταποκρίτρια του πρώτου κρατικού τηλεοπτικού σταθμού της Γερμανίας ARD, η Σουζάνε Μπάουζινγκερ μας μιλά για «στάση αναμονής» των γερμανικών μέσων. «Οι εποχές που στέλναμε καθημερινώς αναλυτικά ρεπορτάζ για το πώς λειτουργούν τα ελληνικά σχολεία, τα νοσοκομεία, οι δημόσιες υπηρεσίες και το συνταξιοδοτικό σύστημα πέρασαν. Το ενδιαφέρον αμβλύνθηκε και αυτό δημιουργεί τη διαφοροποιημένη εικόνα για την Ελλάδα, ειδικά στην τηλεόραση που λειτουργεί βραχυπρόθεσμα και χωρίς να επανέρχεται εύκολα στα θέματα. Ισως εάν έχουμε και πάλι μεγάλες διαδηλώσεις, επεισόδια και ταραχές να δημιουργηθεί και πάλι ενδιαφέρον. Εως τότε οι αναφορές περιορίζονται στα πιο ειδικά μέσα ενημέρωσης».
(Ελευθεροτυπία, 27/7/2010)