• Photos from Greece

    Events of Press Office

    Click to go to Events of Press Offce site















  • Advertisements

Συνέντευξη πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στο πολωνικό περιοδικό “Polityka” (13/4/2011)

To εβδομαδιαίο πολιτικο-κοινωνικό περιοδικό Polityka, με τίτλο «Οι θηρευτές και τα θύματα», δημοσιεύει συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Jacek Żakowski ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στη Βαρσοβία στις 7 Απριλίου.
Υπότιτλος της συνέντευξης: «Ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου (μιλάει) για την κρίση, τα αδύναμα κράτη και τις παντοδύναμες οικονομικές αγορές, καθώς και την Πολωνική Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Jacek Żakowski: Σας καλωσορίζω στη χώρα.
Γιώργος Παπανδρέου: Πάντοτε θυμάμαι τις πολωνικές μου ρίζες.
Είναι ευχάριστο.
Σήμερα με τον Bronisław Komorowski (= τον Πρόεδρο της Πολωνικής Δημοκρατίας) ανακαλύψαμε ότι είμαστε στενοί συγγενείς. Οι γιαγιάδες μας κατάγονταν από την οικογένεια των Mineyko.
Και έτσι φανερώθηκε μια άγνωστη έως τώρα ευρωπαϊκή δυναστεία.
Η δυναστεία των Mineyko.
Στην Πολωνία η οικογένεια είναι εξίσου σημαντική όπως και στην Ελλάδα. Μάλλον αναρωτιέστε τι θα έλεγε ο παππούς σας, ο Γεώργιος, τρεις φορές πρωθυπουργός, δημιουργός του Ελληνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, και ο πατέρας σας ο Ανδρέας, δύο φορές πρωθυπουργός, δημιουργός του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ, σε σας, τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και πρωθυπουργό, βλέποντας πως μειώνετε τις κοινωνικές παροχές και αντιμετωπίζετε τις μαζικές εργατικές διαμαρτυρίες;
Μάλλον θα έλεγαν πάνω-κάτω αυτό που λέω στον εαυτό μου: «Πρέπει να σώσεις αυτή τη χώρα!»
Από το βάρος του υπερβολικών κοινωνικών παροχών;
Οι κοινωνικές δαπάνες δεν αποτελούν την κύρια πηγή των προβλημάτων.
Αλλά τι;
Η κακή διαχείριση.
Στην πολιτική ή τον επιχειρηματικό κόσμο;
Στην πολιτική. Διότι η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα. Ήταν, όμως, πολύ αναποτελεσματικά διακυβερνώμενη. Η προηγούμενη κυβέρνηση σε πεντέμισι έτη διπλασίασε το ελληνικό δημόσιο χρέος. Και στην διάρκεια καλών οικονομικών ετών. Η παγκόσμια κρίση είχε σε αυτό το μερίδιό της. Όμως αποκάλυψε κυρίως προβλήματα: τις πελατειακές σχέσεις, την έλλειψη διαφάνειας, τις εξυπηρετήσεις προς τις μεγάλες επιχειρήσεις, την διαφθορά, την φοροδιαφυγή από την πλευρά των προνομιούχων. Αυτά όλα δημιούργησαν ένα πολιτικό κλίμα ανομίας. Αυτό θα πρέπει να εξυγιανθεί. Πρώτα από όλα, όμως, θα πρέπει να σώσουμε την Ελλάδα από την πτώχευση.
Πως;
Πρώτον, λαμβάνοντας υπ`όψιν ότι δεν μπορεί όλο το βάρος να μεταφέρεται στους πιο αδύναμους. Εάν αναμένεται να λειτουργήσει η χώρα, θα πρέπει να είναι δίκαιη. Υπάρχει, όμως, και η παγκόσμια διάσταση. Το διεθνές σύστημα διευκολύνει την λειτουργία των φορολογικών παραδείσων και την φοροδιαφυγή.
Πιστεύετε ότι είναι ένα σύμπτωμα της κρίσης της παγκοσμιοποίησης;
Εν μέρει. Ως κρίση της δημοκρατικής εξουσίας σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Κοιτάξτε προσεκτικά τις πηγές της αμερικανικής οικονομικής κρίσης το 2008. Πως σημειώθηκε; Από τη μία πλευρά, ο οικονομικός τομέας αυξανόταν για χρόνια, γινόταν ολοένα και ισχυρότερος και σταδιακά απορυθμιζόταν, ακόμη και απαρατήρητος. Μέχρις ότου άρχισε να δημιουργεί τοξικές οικονομικές αξίες. 
Μπορούσε να τα δημιουργεί διότι ήταν ανεξέλεγκτος. Και δεν ελεγχόταν διότι ήταν ιδιαίτερα ισχυρός, ώστε οι ασκούντες lobby να ελέγχουν τις δημοκρατικές Αρχές. Οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο η συγκεντρωμένη οικονομική εξουσία αναγκάζει την πολιτική εξουσία να δημιουργεί ευνοϊκές γι` αυτήν κανόνες. Τα μεγάλα κεφάλαια ρέουν στην ισχυρή διεθνή οικονομική τάξη. Η συγκέντρωση του κεφαλαίου από την ολιγομελή τάξη είναι τεράστια. Αυτό δημιουργεί άγνωστα μέχρι πρότινος προβλήματα.
Ποια;
Μια μεμονωμένη χώρα σήμερα δυσκολεύεται πολύ να φορολογήσει αποτελεσματικά μια μεγάλη επιχείρηση, διότι τα χρήματα μπορούν να διαφύγουν γρήγορα στο εξωτερικό. Τα κράτη χάνουν έσοδα. Οι εταιρείες κερδίζουν, δεν καταβάλλουν όμως φόρους.
Πιστεύετε ότι το κράτος έχει χάσει ήδη αυτό το παιχνίδι με το διεθνές κεφάλαιο;
Ακόμη (λειτουργεί) ανεπαρκώς. Πρέπει να δημιουργήσουμε διεθνείς ρυθμίσεις.
Είναι ακόμη ρεαλιστικό αυτό;
Στην Ευρώπη συζητάμε για τη δημιουργία ενός φόρου στις διεθνείς οικονομικές συναλλαγές. Ο οικονομικός παράγοντας πληρώνει πολύ μικρούς φόρους σε σύγκριση με τις επιχειρήσεις της πραγματικής οικονομίας. Ένας φόρος της τάξης του 0,5% στις συναλλαγές θα έδινε στην Ευρώπη ένα εισόδημα της τάξης των 200 δις. ευρώ. Κανένα μεμονωμένο κράτος δεν είναι σε θέση να εισάγει έναν τέτοιο φόρο. Μπορούμε, όμως, να το κάνουμε από κοινού. Είναι μια από τις ενδεχόμενες απαντήσεις, ως συνέπεια της παγκοσμιοποίησης που είναι η αφαίρεση της οικονομίας από την εξουσία του εθνικού κράτους.
Η οικονομία που βρέθηκε εκτός εξουσίας των κρατών είναι ελαφρώς ρυθμιζόμενη και χαμηλά φορολογημένη. Δημιουργεί αποτελεσματικά πλούτο, αλλά τον αναδιανέμει πολύ άνισα. Μακροπρόθεσμα δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι. Δημιουργούμε αρκετό πλούτο για να εξαλείψουμε την φτώχεια και τον αναλφαβητισμό, αλλά δεν ξέρουμε να τον χρησιμοποιήσουμε κατάλληλα. Διότι η πολιτική εξουσία εξακολουθεί να είναι κλειστή σε εθνική κλίμακα, ενώ η οικονομία λειτουργεί σε παγκόσμια κλίμακα.
Είναι μια κρίση πολιτικής εξουσίας;
Οι πολίτες βλέπουν αυτή την κατάσταση και αναμένουν ότι οι πολιτικοί θα την αντιμετωπίσουν, ενώ οι πολιτικοί είναι αδύναμοι. Ενεργούν σε μια ιδιαίτερα μικρή κλίμακα. Γι` αυτό είναι τόσο σημαντικός ο ρόλος της Ευρώπης. Διότι η Ευρώπη θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την κατάσταση, εάν αποφάσιζε να δημιουργήσει μια διεθνή τάξη, που ευνοεί μια πιο δίκαια κατανομή του πλούτου. Έχουμε τη γνώση, την τεχνολογία, το κεφάλαιο που επιτρέπει να αποφύγουμε έναν κόσμο, όπου υπάρχει περισσότερη βία, φονταμενταλισμοί, εξτρεμισμοί, διενέξεις. Είμαι σοσιαλιστής, αλλά το λέω σε όλους όσους συνομιλώ και όλοι συμφωνούν.
Λέτε για τον εαυτό σας: είμαι σοσιαλιστής;
Διότι είμαι.
Γνωρίζω ότι εάν κάποιος αναφέρει για εσας “αυτός είναι σοσιαλιστής”, στα μάτια πολλών ανθρώπων η δύναμη των επιχειρημάτων σας θα μειωθεί κατά το ήμισυ.
Εδώ κάνουμε λόγο για αξίες. Τι χρειαζόμαστε; Περισσότερη δημοκρατία, συμμετοχή, ισότητα, κοινωνική συνοχή και παύση του πολέμου των ανθρώπων κατά του περιβάλλοντος. Είμαι σοσιαλιστής, αλλά δεν συνδέομαι με κανένα σοσιαλιστικό δόγμα. Δεν πιστεύω ότι η αγορά θα λύσει όλα τα προβλήματα. Αλλά δεν πιστεύω και ότι το κράτος μπορεί να τα λύσει όλα. Το κράτος και η αγορά μπορούν να εξυπηρετούν τους ανθρώπους, εάν λειτουργούν από κοινού. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα κράτη κυριαρχήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις δυνάμεις της αγοράς. Από εκεί [πηγάζουν] τα προβλήματα της Ελλάδας.
Η πλειοψηφία των πολιτικών και των σχολιαστών θα συμφωνούσε μαζί σας ότι η κρίση μάς έκανε να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη για κάποια νέα τάξη. Πέρασαν, όμως, δύο χρόνια από τότε που ξέσπασε η κρίση και ελάχιστα καταφέραμε να κάνουμε.
Πιστεύετε ότι χρειαζόμαστε μια νέα κρίση, ώστε να αλλάξει κάτι ή αυτές οι αλλαγές απαιτούν χρόνο και οδεύουν προς την σωστή κατεύθυνση;
Μάλλον και το ένα και το άλλο. Η κρίση του 2008 ήταν μια “καμπάνα συναγερμού” που υπενθυμίζει ότι στην οικονομία χρειαζόμαστε περισσότερη διαφάνεια, έλεγχο, αξιοπιστία. Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν σωστές. Οι κυβερνήσεις τόνωναν την οικονομία και έκαναν ότι μπορούσαν ώστε η ύφεση να μην είναι ιδιαίτερα βαθιά. Αυτό έφερε αποτέλεσμα. Και δημιούργησαν την εντύπωση ότι η κρίση έχει παρέλθει.
Και δεν έχει (παρέλθει);
Ίσως προς στιγμήν. Εάν δεν δημιουργήσουμε νέα, υπερεθνικά πρότυπα ενέργειας και επιτήρησης, θα βυθιστούμε σε μια νέα κρίση. Διότι οι πηγές της παρούσας κρίσης στην πλειοψηφία τους δεν εξαφανίστηκαν. Οι κυβερνήσεις περιόρισαν μόνο τις συνέπειες της. Και μάλιστα με γιγαντιαίο αντίτιμο.
Όταν συνομιλείτε με τον πρωθυπουργό Tusk, τον Πρόεδρο Obama, τον πρωθυπουργό Zapatero ή την καγκελάριο Merkel, πώς δέχονται αυτές τις απόψεις;
Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι είμαστε κυρίως ηγέτες των χωρών μας. Ο καθένας μας είναι υπεύθυνος για το κράτος του. Κυρίως αυτό μας απασχολεί. Αλλά οι ηγέτες των μικρών χωρών, και τώρα ήδη και των μεσαίων, όπως η Πολωνία, συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν μόνοι τους. Το θέμα είναι ότι μερικές από τις ισχυρότερες χώρες ελπίζουν ακόμη ότι θα τα καταφέρουν. Αν και ο Πρόεδρος Obama κατανοεί την ανάγκη νέων παγκόσμιων λύσεων. Continue reading

Advertisements

Συνέντευξη ΥΠΕΞ Δ. Δρούτσα στην πολωνική εφημερίδα Rzeczpospolita (22.1.2011)

Η εφημερίδα Rzeczpospolita δημοσίευσε στην έκδοση του Σαββατοκύριακου (22-23/1/2011) συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα, η οποία παραχωρήθηκε στη δημοσιογράφο Katarzyna Zuchowicz κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του υπουργού στη Βαρσοβία στις 19 Ιανουαρίου και διευθετήθηκε κατόπιν ενεργειών του Γραφείου Τύπου.
Πληρέστερη μορφή της συνέντευξης έχει αναρτηθεί στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας (http://www.rp.pl/artykul/598043.html). 
Με τίτλο «Οι Έλληνες έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται» και υπότιτλο «Συνομιλία / “Αποφύγαμε το χείριστο, δηλαδή την πτώχευση»” διαβεβαιώνει ο επικεφαλής του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, Δημήτρης Δρούτσας», η δημοσιογράφος αναφέρει εισαγωγικά τα εξής:
«Νέες διαδηλώσεις κατά των κυβερνητικών σχεδίων εξοικονόμησης συγκλονίζουν την Ελλάδα. Τις τελευταίες ημέρες απεργούσαν γιατροί, φαρμακοποιοί, δικηγόροι, υπάλληλοι των σιδηροδρόμων, οδηγοί λεωφορείων στην Αθήνα, υπάλληλοι αρμόδιοι για την καθαριότητα του δήμου στη Θεσσαλονίκη. Την Πέμπτη στους δρόμους ξεχύθηκαν μερικές χιλιάδες άτομα. Στις αρχές Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί απεργία στον δημόσιο τομέα».
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης:

 ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μέχρι πρότινος η Ελλάδα φαινόταν σαν είναι στο χείλος της χρεωκοπίας. Ορισμένοι άφηναν να εννοηθεί ότι προκειμένου να σωθεί, θα πρέπει να πουλήσει τα νησιά της ή ακόμη και την Ακρόπολη. Πως παρουσιάζεται η κατάσταση σήμερα;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Η Ελλάδα έπρεπε να αντιμετωπίσει μια μεγάλη οικονομική πρόκληση. Και εξακολουθεί να την αντιμετωπίζει, δεν υπάρχει γι` αυτό καμία αμφιβολία. Η παρούσα κυβέρνηση, η οποία ανέλαβε την ευθύνη της χώρας πριν από 13 μήνες, από την αρχή ασχολήθηκε πολύ έντονα με την αναδιάρθρωση της οικονομίας. Και αμέσως προέβη σε οδυνηρές, αν και απαραίτητες ενέργειες. Μείωσε τους μισθούς, μεταρρύθμισε το σύστημα της κρατικής διοίκησης. Μείωσε τον αριθμό των περιφερειών από 50 σε 13. Μέχρι πρότινος είχαμε περισσότερους από 2.000 δήμους. Τώρα έχουμε 350. Χάρη σε αυτό ήμασταν σε θέση να περιορίσουμε τη γραφειοκρατία και κατά συνέπεια τις δαπάνες του κράτους. Δεν θα διστάσω να πω ότι χάρη σε αυτό μπορούμε να καταπολεμήσουμε και τη διαφθορά. Μετά από τόσο δύσκολους μήνες εργασίας έχουμε πλέον σημαντικά αποτελέσματα. Το 2010 μειώσαμε το έλλειμμα κατά 6%. Σε χρόνο ρεκόρ, σε διάστημα μόλις ενός έτους! Είναι άνευ προηγουμένου, όχι μόνο στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η Ακρόπολη είναι ασφαλής;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είναι μια ιδέα που είναι κάτι παραπάνω από παράλογη. Ποτέ δεν απαντούσαμε σε αυτές τις προτάσεις των ΜΜΕ, διότι δεν τις αντιμετωπίζουμε σοβαρά. Αλλά και διότι ο ελληνικός λαός πραγματικά περνά από μια πάρα πολύ δύσκολη περίοδο. Πρέπει να κάνουμε πάρα πολλές θυσίες. Όμως παρόλα αυτά ξεκίνησε τη μάχη για το μέλλον της Ελλάδας. Οι Έλληνες χρειάζονται σήμερα εκφράσεις αναγνώρισης γι` αυτό που κάνουν. Και αλληλεγγύη. Και σίγουρα όχι τόσο ανόητες προτάσεις, όπως η πώληση της Ακρόπολης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μπορούμε λοιπόν να πούμε ήδη ότι η Ελλάδα βγαίνει στην ευθεία και η κρίση οδεύει προς το τέλος;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Πράξαμε πολλά, αλλά μας αναμένει ακόμη πολλή εργασία. Είμαστε έτοιμοι – και η κυβέρνηση και ο λαός, αν και η αποδοχή όλων των περικοπών και των αλλαγών δεν είναι εύκολη, διότι αυτές χωρίς εξαίρεση θίγουν τον κάθε πολίτη της Ελλάδας. Η πλειοψηφία των Ελλήνων γνωρίζει όμως ότι αυτές οι αλλαγές είναι αναγκαίες και τις στηρίζει. Πρέπει να θυμόμαστε ότι αποφύγαμε το χειρότερο σενάριο, δηλαδή την πτώχευση. Σήμερα είναι σημαντικό ότι οι Έλληνες βλέπουν φως στο τούνελ και αυτό το φως είναι ευδιάκριτο. Γνωρίζουμε ότι εάν συνεχίσουμε να ακολουθούμε αυτόν τον δρόμο μας αναμένει ένα φωτεινό μέλλον. Continue reading

Προβολή του ελληνικού τουρισμού στο πολωνικό περιοδικό “Przeglad”

Cefalonia-Myrtos

Το περιοδικό Przegląd (τεύχος 29/25.07) με τίτλο «Η Ελλάδα πιο κοντά στον ήλιο» και υπότιτλο «Στα μέρη όπου ξεκουράζονται οι τουρίστες, επικρατεί ηρεμία και δεν φαίνεται η κρίση», δημοσιεύει τρισέλιδο άρθρο του Bronisław Tumiłowicz, όπου η Ελλάδα προβάλλεται ως δημοφιλής και ασφαλής τουριστικός προορισμός.
Στην εισαγωγή επισημαίνεται ότι την Ελλάδα κοιτίδα της δημοκρατίας, της επιστήμης και των καλών τεχνών, επισκέπτονται ετησίως 18 εκατομμύρια τουρίστες από διάφορα μέρη του κόσμου, καθώς η χώρα προσφέρει ιδανικές συνθήκες για διάφορες μορφές τουρισμού και μεγάλη ποικιλία τουριστικών μνημείων.
Στην ενότητα «Ζεστά, ηλιόλουστα και … φθηνά», σημειώνεται ότι «το τελευταίο διάστημα, αυτή η ειδυλλιακή και άνευ προβλημάτων εικόνα της Ελλάδας επλήγη από τις αναφορές που σχετίζονταν με την οικονομική κρίση και το υψηλό χρέος της χώρας. Όταν έφθασε η τουριστική περίοδος, οι τουρίστες άρχισαν να αναρωτιούνται εάν σε αυτή την όμορφη χώρα, όπου το κλίμα εγγυάται πάνω από 300 ηλιόλουστες ημέρες τον χρόνο, θα αντιμετώπιζαν κάποια δυσάρεστα επεισόδια ή περιορισμούς, εάν πράγματι λειτουργεί άψογα η τουριστική υποδομή […] Ορισμένοι τουρίστες άρχισαν να αναζητούν άλλα μέρη για να περάσουν τις διακοπές τους.
Την στιγμή που οι γεμάτες θέλγητρα τοποθεσίες, που βρίσκονται μακριά από την Αθήνα, και τα απομονωμένα από την ηπειρωτική χώρα καταπληκτικά νησιά, ζουν με το δικό τους ρυθμό. Εξαιτίας κάποιων δυσκολιών οι τιμές αυξήθηκαν, όμως δεν επηρεάζουν τις τουριστικές υπηρεσίες που παρέχονται. Επιπρόσθετα, τα τουριστικά γραφεία έχουν συνάψει συμφωνίες για τις τιμές των ξενοδοχείων από το 2009, γεγονός που συνεπάγεται την σταθερότητα των τιμών των υπηρεσιών. Όσοι επέστρεψαν από τις φετινές διακοπές στα ελληνικά νησιά, επιβεβαιώνουν αυτές τις πληροφορίες . Ήταν υπέροχα – ζεστά, ήρεμα και … φθηνά. Ο τουριστικός τομέας αντέδρασε όπως επιβάλλει η οικονομία της αγοράς».

Naxos island-Chora

Στο δημοσίευμα προβάλλονται δηλώσεις της Γραμματέως Επικοινωνίας του ΓΤΕ Βαρσοβίας, Μαρίας Μονδέλου, όπου σημειώνεται ότι «τα ξενοδοχεία αναμένεται να μειώσουν τις τιμές κατά 10%, συμπεριλαμβανομένων και των τελευταίων αυξήσεων του Φ.Π.Α. Θα καταργηθούν τα τέλη προσγείωσης των αεροπλάνων στα αεροδρόμια, με εξαίρεση μόνο τις πτήσεις εσωτερικού στο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας». «Όπως διαβεβαιώνει η κυρία Μονδέλου, η κυβέρνηση θα συνεργαστεί και με τους ξενοδόχους και με τους τοπικούς τουριστικούς φορείς για να καλύψει το επιπρόσθετο της παραμονής των τουριστών που θα πρέπει να παρατείνουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα, για παράδειγμα λόγω διαδήλωσης ή φυσικής καταστροφής».
Στην ενότητα «Νησιά ηρεμίας», επισημαίνεται ότι τα πολωνικά τουριστικά γραφεία ή οι εκπρόσωποι μεγάλων διεθνών ταξιδιωτικών γραφείων που δραστηριοποιούνται στην Πολωνία και εξειδικεύονται στη διοργάνωση διακοπών στην Ελλάδα, διαβεβαιώνουν ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας δεν επηρεάζει άμεσα τους τουρίστες που παραθερίζουν στη χώρα. Οι διαδηλώσεις πραγματοποιούνται στην Αθήνα, ενώ οι Πολωνοί πελάτες παραθερίζουν κυρίως στην Κρήτη, την Κω, την Κέρκυρα, τη Ρόδο, τη Ζάκυνθο ή την Ολυμπιακή Ριβιέρα και επομένως, δεν νιώθουν οποιεσδήποτε ανησυχίες, ούτε διαπιστώνουν οποιεσδήποτε αλλαγές προς το χειρότερο. Εξάλλου τα τουριστικά γραφεία παρακολουθούν την κατάσταση επί τόπου και προβαίνουν στις ανάλογες ενέργειες».
Στο δημοσίευμα, αφού παρουσιάζονται προσφορές τουριστικών γραφείων, σημειώνεται ότι «οι κάτοικοι της Ελλάδας διαβεβαιώνουν ότι οι απεργίες ή οι διαδηλώσεις δεν θα απειλήσουν την ξεκούραση των τουριστών, μάλιστα δηλώνουν έκπληξη όταν πληροφορούνται ότι τα Μ.Μ.Ε. στην Πολωνία ενημερώνουν για γεγονότα που αγνοούνται ακόμη και από τις ελληνικές εφημερίδες και τους τηλεοπτικούς σταθμούς».

Magnesia region

Στην τελευταία ενότητα «Ασφαλής χώρα» υπογραμμίζεται ότι σε σύγκριση με άλλες δημοφιλείς στην Πολωνία χώρες, όπως η Τουρκία ή η Αίγυπτος,  η Ελλάδα είναι «η ασφαλέστερη χώρα που προσφέρει ύψιστο επίπεδο ξεκούρασης. Δεν σημειώθηκαν επιθέσεις ή απόπειρες κατά τουριστών. Οι εσωτερικές τριβές των πολιτικών δυνάμεων δεν έχουν καμία επίπτωση στους τουρίστες.
Διαφορετικά παρουσιάζεται η κατάσταση στην Αίγυπτο ή την Τουρκία. Πολύ σημαντική σε αυτή την περίπτωση είναι η στάση των κατοίκων της Ελλάδας – έχουν συνείδηση της δύσκολης οικονομικής κατάστασης, διότι αυτή επηρεάζει τα νοικοκυριά τους και ο κάθε Έλληνας ανησυχεί για το μέλλον του. Όμως ταυτόχρονα οι Έλληνες έχουν επίγνωση ότι από την τουριστική κίνηση στη χώρα τους εξαρτώνται πολλά. Τα έσοδα από τον τουρισμό ανταποκρίνονται στο ένα πέμπτο της εγχώριας παραγωγής».
Καταληκτικά ο Bronisław Tumiłowicz υπογραμμίζει ότι «περπατώντας στους γραφικούς δρόμους των παραθαλάσσιων τουριστικών περιοχών, μπορεί να εντυπωσιαστεί κανείς με την ηρεμία και την παράδοση που χαρακτηρίζει αυτά τα μέρη. Παρά την ελληνική κρίση, οι καφετέριες και τα εστιατόρια εξακολουθούν να είναι γεμάτα ανθρώπους που μπορούν να περνούν εκεί μερικές ώρες, διότι οι Έλληνες – όπως οι ίδιοι παραδέχονται – ξέρουν να αντλούν από τη ζωή τόσα όσο κανένας άλλος λαός. Και γι` αυτό αξίζει να τους επισκεφθεί κανείς».

Τουριστικό αφιέρωμα στη Βόρεια Ελλάδα σε πολωνικό περιοδικό

Το μηνιαίο ανδρικό περιοδικό Gentleman, με τίτλο «Δημοκρατία του Δία», δημοσιεύει τετρασέλιδο αφιέρωμα της Elżbieta Pawełek και του Zygmunt Chwast στη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα και την Θάσο, το οποίο συνοδεύεται από πληθώρα έγχρωμων φωτογραφιών από τους Φιλίππους, την Θάσο και τις ακτές της βόρειας Ελλάδας.
Στην εισαγωγή του δημοσιεύματος υπογραμμίζονται τα εξής : «Η Γαλλία έχει το δικό της Έβερεστ, η Ιταλία το Mont Blanc, ενώ η Μακεδονία τον Όλυμπο, την κατοικία των θεών. Γιατί επέλεξαν αυτό το μέρος; Διότι εδώ υπάρχουν τα πάντα: χρυσές ακτές, ηλιόλουστα νησιά και καταπληκτικές ταβέρνες με θαλασσινά».   
  

Kavala

Στην ενότητα που τιτλοφορείται «Το άρωμα της ανατολής», οι αρθρογράφοι περιγράφουν την περιήγησή τους στην Καβάλα, την οποία στην αρχαιότητα είχε επισκεφθεί και ο Απόστολος Παύλος κατά την πρώτη ιεραποστολή του στην Ευρώπη. Επίσης αναφέρονται στην πολιτιστική κληρονομιά των Τούρκων και τη θυελλώδη ιστορία της πόλης.
Στην ενότητα «Σμαραγδένιο Νησί», οι αρθρογράφοι παροτρύνουν τους τουρίστες να επισκεφθούν την Θάσο, που αποτελεί ιδανικό προορισμό για ολιγοήμερη αναψυχή. 

Thasos Ancient Agora

Στην ενότητα με τίτλο «Ταβέρνα κάτω από τα αστέρια», ειδική αναφορά γίνεται στους μεζέδες και τα κυριότερα πιάτα της ελληνικής κουζίνας. Καταληκτικά σημειώνεται ότι «όταν τα τζιτζίκια τραγουδούν σαν τρελά κατά τη διάρκεια του δείπνου και φτάνει ο ήχος των κυμάτων από την ακρογιαλιά, διότι τα τραπέζια είναι στημένα κοντά στο νερό, και πάνω από τα κεφάλια βλέπει κανείς τον έναστρο ουρανό, όλα αποκτούν μια εκλεκτή γεύση. Είμαστε περίεργοι τι θα έλεγε τώρα ο Δίας;». 

Η δημοσιογράφος Elzbieta Pawelek και ο φωτογράφος Zygmunt Chwast φιλοξενήθηκαν, κατόπιν πρότασης του Γραφείου Τύπου Βαρσοβίας, στη Θεσσαλονίκη και τη Θάσο τον Ιούνιο του 2009.  

Άρθρο της “Καθημερινής” για τα Γραφεία Τύπου Εξωτερικού

Η φωνή μας στο εξωτερικό

Tου Σταύρου Tζίμα

Στις αρχές της εβδομάδας οι ακόλουθοι Tύπου των ελληνικών πρεσβειών προχώρησαν σε σαρανταοχτάωρη απεργία διαμαρτυρόμενοι για «την υποβάθμιση της σημασίας προβολής της εθνικής μας εικόνας στο εξωτερικό», όπως σημείωναν στο σχετικό δελτίο Τύπου. Δεν έκλεισαν δρόμους, δεν προέβησαν σε καταλήψεις πρεσβειών ή του ΥΠΕΞ, ούτε έκαναν φασαρία στα τηλεπαράθυρα, ώστε να αναγκάσουν την κυβέρνηση να μην προχωρήσει στο κλείσιμο ενός σημαντικού αριθμού εξ αυτών, για λόγους λιτότητας.
Οσοι δημοσιογραφήσαμε εκτός συνόρων ξέρουμε τι σημαίνει η παρουσία αυτών των ανθρώπων στις πρεσβείες μας για τη χώρα μας, σε μια περίοδο που πασχίζει να περισώσει ό,τι έχει απομείνει από το διεθνές της κύρος. Γιατί τα Γραφεία Τύπου επιτελούν ένα σημαντικό ρόλο στη διεθνή προβολή της χώρας, με ελάχιστα κατ’ ουσίαν μέσα, αλλά με στελέχη-απόφοιτους του Τμήματος Ακολούθων Τύπου της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, οι οποίοι συνδυάζουν μέσα από την εκπαίδευσή τους γνώσεις τόσο της διπλωματίας και διεθνών σχέσεων όσο και σύγχρονης επικοινωνίας.
Αυτοί με τις διασυνδέσεις τους στα ΜΜΕ φροντίζουν να τροφοδοτούν θετική δημοσιότητα και να αποτρέπουν αρνητικά δημοσιεύματα που διαμορφώνουν ανθελληνικό κλίμα. Με τα καθημερινά reports και τις πολύτιμες πληροφορίες τους, όπως αποδείχθηκε σε κρίσιμες στιγμές, βοηθούν την εξωτερική πολιτική, αλλά και την ασφάλεια της χώρας. Ποιος δεν θυμάται ότι τη νύχτα των Ιμίων, όταν η χώρα βρέθηκε στα πρόθυρα πολεμικής σύρραξης ήταν το Γραφείο Τύπου στην στην Αγκυρα που ενημέρωσε την Αθήνα ότι Τούρκοι κομάντος κατέλαβαν τη βραχονησίδα;
Δεν γνωρίζω πόσα χρήματα θα εξοικονομήσει η κυβέρνηση, καταργώντας δεκατέσσερα από τα σαράντα ένα γραφεία, σίγουρα όμως θα στερήσει τις διπλωματικές αρχές από ένα πολύτιμο, σύγχρονο εργαλείο που απευθύνεται όχι μόνο στις κυβερνήσεις, αλλά, κυρίως στην κοινή γνώμη της κάθε χώρας.
Αλλα κράτη, με πρώτες τις ΗΠΑ αλλά και την Τουρκία, εντάσσουν τη δημόσια διπλωματία στις δομές τους ως σύγχρονη πρακτική της διπλωματίας του 21ου αιώνα για την ανάδειξη του ρόλου τους και την εξυπηρέτηση των εθνικών τους συμφερόντων. Θα περίμενε κανείς ότι ο τομέας της επικοινωνιακής μας πολιτικής στο διεθνές περιβάλλον θα αναβαθμιζόταν με επαναπροσδιορισμό στόχων, καλύτερη χρησιμοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και γενικότερη αναδιοργάνωση ακόμα και με τη συγκρότηση αυτοτελούς υπηρεσίας υπαγόμενης απευθείας στο ΥΠΕΞ, αντίστοιχης με αυτής των ΗΠΑ, με σκοπό τη μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων και τη μείωση της σπατάλης πόρων. Επιχειρείται, δυστυχώς, το αντίθετο. Η προβαλλόμενη άποψη που θέλει τον ρόλο των Γραφείων Τύπου του Εξωτερικού υποβαθμισμένο λόγω των τεχνολογικών και επικοινωνιακών εξελίξεων στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και του φαινομένου του «παγκόσμιου χωριού» είναι μάλλον παραπλανητικό.
(Καθημερινή, 2/7/2010)

PM George Papandreou`s profile in the New York Times

Suzanne Daley, a journalist for the New York Times, wrote an extensive profile of George Papandreou entitled Greek Leader Finds Balm for Deficit: Straight Talk
Published on June 15th, the piece describes how honesty about the state of the economy and transparency into government activities have become the most important tools in confronting the sovereign debt crisis- and the hallmarks of the Papandreou administration.

International Conference “Literature and Immigration” in Warsaw (25/3/2010)

An international conference “Literature and Immigration” took place in Warsaw on the 25th March, under the auspices of the European Commission and EUNIC (EU National Institutes of Culture).
The conference was organized by Goethe Institut, Austrian Cultural Forum, Danish Institute, Romanian Cultural Institute, the Swedish Embassy and the Press Office of the Greek Embassy, all of them members of EUNIC, as well as by the Representation in Poland of the European Commission and the Centre of Modern Art Zamek Ujazdowski, where the conference took place.
Scholars involved in academic research related with the topics of literature and immigration were invited to share their views with writers that have chosen to write in a foreign language.
  

The writer Kallifatides

 Greece was represented by the Albanian writer and journalist, Gazmend Kapllani, who lives and works in Greece and the writer Theodor Kallifatides, who has lived the last 45 years in Sweden, publishing more than 40 books.
Both writers were invited by the Press Office, with the support of the Greek Book Centre

Kapllani spoke about “The strange language of dreams”: ”I think that writing in a language that is not your mother tongue is a privilege and a trap at the same time. It’s a trap because every time that you are not satisfied with what you are writing, you’re tempted to blame your failure on the “foreign” language. In a way, it becomes your scapegoat. 

The writer and journalist Kapllani

On the other hand, it’s a privilege, because the relationship between yourself and that language is a relationship of a never ending curiosity. You never take it for granted. This happens for the sole reason that it was never given to you, you had to “conquer” it. You are in a constant search for yourself and this language. The foreign language will never fully be yours in the same way your mother tongue is. I believe that the relationship one has with one’s mother tongue always contains an element of routine and heaviness. The relationship with the “foreign” language never becomes routine. It gives you a sense of lightness and freedom, a desire to play and conquer. The relationship with your mother tongue seems similar to the maternal affection. The relationship with a foreign language that you acquired resembles a love affair. At least, this is what I can say about my relationship with the Greek language. I feel that I am no longer a stranger to the Greek language. But I am not a native either. Therefore, I do not live inside the Greek language either as a stranger, or as a native. Maybe I live within it as a strange one”. 
Kallifatides, who has published novels, poetry collections, travel essays and plays, has received numerous awards for his works which usually revolve around his experience of Greece and of being Greek in foreign domains and almost all his works have been translated and published in more than twenty languages.
During the conference, he stressed that for him the Greek language is the language of connotations and feelings, and the Swedish language is an intellectual language. He mentioned the problems of writing in your own language and the privileges of writing in a foreign language. He considers himself an immigrant and a writer and not an immigrant writer.