Διάλεξη καθηγητή Θεοδόση Τάσιου για την αρχαία ελληνική τεχνολογία (Βαρσοβία, 27/3/2012)

Διάλεξη με θέμα «Εισαγωγή στην αρχαία ελληνική τεχνολογία» έδωσε στις 27 Μαρτίου στη Βαρσοβία ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Θεοδόσης Τάσιος.
Η διάλεξη διοργανώθηκε από τον Σύνδεσμο Ελλήνων Επιχειρηματιών στην Πολωνία «Ερμής», σε συνεργασία με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, και πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Τεχνικής της Βαρσοβίας.
Στην εισαγωγή, ο καθηγητής υπογράμμισε ότι η τεχνολογία αποτελούσε σημαντικότατη πλευρά της ζωής των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι “πίστευαν ότι η τεχνολογία ήταν δώρο των θεών”. 
Αναφέρθηκε στις εξαιρετικές τεχνικές ικανότητες των Αχαιών, ήδη από τους μυκηναϊκούς χρόνους (αποξήρανση Κωπαϊδας τον 4ο αι. π.Χ., μυκηναϊκοί θόλοι, μυκηναϊκά πλοία σε ολόκληρη την Μεσόγειο) και στην ριζική μεταβολή στην τεχνολογία που παρατηρείται γύρω στο 600 π.Χ. σε ελληνικές χώρες και κυρίως, στην Ιωνία, με την ανάπτυξη της επιστήμης και της γεωμετρίας (χάραξη από τον Ευπαλίνο της σήραγγας στη Σάμο, κατασκευή μουσικών οργάνων, μηχανοποίηση ανύψωσης φορτίων στα μεταλλουργεία Λαυρίου, ναυπήγηση «τριήρεων», πολεμικές μηχανές (καταπέλτης) κ.ά).
Περνώντας στην ελληνιστική εποχή, υποστήριξε ότι η αλεξανδρινή τεχνολογία αποτέλεσε την “κορύφωση της δισχιλιετούς ελληνικής τεχνολογίας” και περιέγραψε, μεταξύ άλλων, μηχανές του Κτησίβιου, όπως οι αντλίες-κοχλίες και το μουσικό όργανο «ύδραυλις», καθώς και επιτεύγματα του Αρχιμήδη σε πέντε επιστήμες, όπως οι μελέτες για την ευστάθεια των πλοίων και η κατά των Ρωμαίων άμυνα των Συρακουσών (με γερανούς).
Προβλήθηκε, στη συνέχεια, η βραβευμένη ταινία «Δίολκος», παραγωγής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, με δημιουργό και αφηγητή τον καθηγητή Τάσιο, η οποία αναπαριστά ένα εξαιρετικό μνημείο τεχνικού πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας, μία οδό από ξηράς για την μεταφορά πλοίων ανάμεσα στον Σαρωνικό και τον Κορινθιακό κόλπο.
Ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, το οποίο αποτελούσαν καθηγητές του Τμήματος Ελληνικών Σπουδών και άλλων τμημάτων του Πανεπιστημίου Βαρσοβίας, μέλη του Συνδέσμου Ελλήνων Επιχειρηματιών, πολωνοί φιλέλληνες, ομογενείς κ.ά.
Στην διοργάνωση και την προβολή της εκδήλωσης συμμετείχε το Γραφείο Τύπου, το οποίο παρέστη στην διάλεξη.

Advertisements

“Lady in Gold” unearthed on Crete

Archaeologists made an important discovery when they unearthed an ancient female skeleton covered with gold foil in a grave in the ancient city of Eleutherna on the northern foothills of Mount Ida near Rethymno, Crete. The finding dates back to the early Archaic Period.
The findings were inside a 2,700-year-old twin tomb, the only one in ancient Eleutherna, located very close to a necropolis of fallen warriors. The woman, of high social or religious status, was interred with a second skeleton in a large jar placed behind a false wall, to ward off body snatchers.
The tiny gold ornaments, ranging from 1 to 4cm long, in different forms (square, triangle, and diamond-shaped) were found next to the remains of the woman, discovered a few weeks ago by a team led by archaeology professor Nicholas Stampolidis of the University of Crete – head of the Eleutherna excavation.
A unique jewelry piece depicting a bee as a goddess was also found amongst the thousands of gold plaques. Excavators also unearthed perfume bottles, hundreds of amber, rock crystal and faience beads and a gold pendant in the form of a bee goddess.
The findings are so extraordinary that they justify the decision made recently by the Archaeological Institute of America to include the excavations at ancient Eleutherna among the best worldwide.
(GREEK NEWS AGENDA)

Προβολή του ελληνικού τουρισμού στο πολωνικό περιοδικό “Przeglad”

Cefalonia-Myrtos

Το περιοδικό Przegląd (τεύχος 29/25.07) με τίτλο «Η Ελλάδα πιο κοντά στον ήλιο» και υπότιτλο «Στα μέρη όπου ξεκουράζονται οι τουρίστες, επικρατεί ηρεμία και δεν φαίνεται η κρίση», δημοσιεύει τρισέλιδο άρθρο του Bronisław Tumiłowicz, όπου η Ελλάδα προβάλλεται ως δημοφιλής και ασφαλής τουριστικός προορισμός.
Στην εισαγωγή επισημαίνεται ότι την Ελλάδα κοιτίδα της δημοκρατίας, της επιστήμης και των καλών τεχνών, επισκέπτονται ετησίως 18 εκατομμύρια τουρίστες από διάφορα μέρη του κόσμου, καθώς η χώρα προσφέρει ιδανικές συνθήκες για διάφορες μορφές τουρισμού και μεγάλη ποικιλία τουριστικών μνημείων.
Στην ενότητα «Ζεστά, ηλιόλουστα και … φθηνά», σημειώνεται ότι «το τελευταίο διάστημα, αυτή η ειδυλλιακή και άνευ προβλημάτων εικόνα της Ελλάδας επλήγη από τις αναφορές που σχετίζονταν με την οικονομική κρίση και το υψηλό χρέος της χώρας. Όταν έφθασε η τουριστική περίοδος, οι τουρίστες άρχισαν να αναρωτιούνται εάν σε αυτή την όμορφη χώρα, όπου το κλίμα εγγυάται πάνω από 300 ηλιόλουστες ημέρες τον χρόνο, θα αντιμετώπιζαν κάποια δυσάρεστα επεισόδια ή περιορισμούς, εάν πράγματι λειτουργεί άψογα η τουριστική υποδομή […] Ορισμένοι τουρίστες άρχισαν να αναζητούν άλλα μέρη για να περάσουν τις διακοπές τους.
Την στιγμή που οι γεμάτες θέλγητρα τοποθεσίες, που βρίσκονται μακριά από την Αθήνα, και τα απομονωμένα από την ηπειρωτική χώρα καταπληκτικά νησιά, ζουν με το δικό τους ρυθμό. Εξαιτίας κάποιων δυσκολιών οι τιμές αυξήθηκαν, όμως δεν επηρεάζουν τις τουριστικές υπηρεσίες που παρέχονται. Επιπρόσθετα, τα τουριστικά γραφεία έχουν συνάψει συμφωνίες για τις τιμές των ξενοδοχείων από το 2009, γεγονός που συνεπάγεται την σταθερότητα των τιμών των υπηρεσιών. Όσοι επέστρεψαν από τις φετινές διακοπές στα ελληνικά νησιά, επιβεβαιώνουν αυτές τις πληροφορίες . Ήταν υπέροχα – ζεστά, ήρεμα και … φθηνά. Ο τουριστικός τομέας αντέδρασε όπως επιβάλλει η οικονομία της αγοράς».

Naxos island-Chora

Στο δημοσίευμα προβάλλονται δηλώσεις της Γραμματέως Επικοινωνίας του ΓΤΕ Βαρσοβίας, Μαρίας Μονδέλου, όπου σημειώνεται ότι «τα ξενοδοχεία αναμένεται να μειώσουν τις τιμές κατά 10%, συμπεριλαμβανομένων και των τελευταίων αυξήσεων του Φ.Π.Α. Θα καταργηθούν τα τέλη προσγείωσης των αεροπλάνων στα αεροδρόμια, με εξαίρεση μόνο τις πτήσεις εσωτερικού στο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας». «Όπως διαβεβαιώνει η κυρία Μονδέλου, η κυβέρνηση θα συνεργαστεί και με τους ξενοδόχους και με τους τοπικούς τουριστικούς φορείς για να καλύψει το επιπρόσθετο της παραμονής των τουριστών που θα πρέπει να παρατείνουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα, για παράδειγμα λόγω διαδήλωσης ή φυσικής καταστροφής».
Στην ενότητα «Νησιά ηρεμίας», επισημαίνεται ότι τα πολωνικά τουριστικά γραφεία ή οι εκπρόσωποι μεγάλων διεθνών ταξιδιωτικών γραφείων που δραστηριοποιούνται στην Πολωνία και εξειδικεύονται στη διοργάνωση διακοπών στην Ελλάδα, διαβεβαιώνουν ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας δεν επηρεάζει άμεσα τους τουρίστες που παραθερίζουν στη χώρα. Οι διαδηλώσεις πραγματοποιούνται στην Αθήνα, ενώ οι Πολωνοί πελάτες παραθερίζουν κυρίως στην Κρήτη, την Κω, την Κέρκυρα, τη Ρόδο, τη Ζάκυνθο ή την Ολυμπιακή Ριβιέρα και επομένως, δεν νιώθουν οποιεσδήποτε ανησυχίες, ούτε διαπιστώνουν οποιεσδήποτε αλλαγές προς το χειρότερο. Εξάλλου τα τουριστικά γραφεία παρακολουθούν την κατάσταση επί τόπου και προβαίνουν στις ανάλογες ενέργειες».
Στο δημοσίευμα, αφού παρουσιάζονται προσφορές τουριστικών γραφείων, σημειώνεται ότι «οι κάτοικοι της Ελλάδας διαβεβαιώνουν ότι οι απεργίες ή οι διαδηλώσεις δεν θα απειλήσουν την ξεκούραση των τουριστών, μάλιστα δηλώνουν έκπληξη όταν πληροφορούνται ότι τα Μ.Μ.Ε. στην Πολωνία ενημερώνουν για γεγονότα που αγνοούνται ακόμη και από τις ελληνικές εφημερίδες και τους τηλεοπτικούς σταθμούς».

Magnesia region

Στην τελευταία ενότητα «Ασφαλής χώρα» υπογραμμίζεται ότι σε σύγκριση με άλλες δημοφιλείς στην Πολωνία χώρες, όπως η Τουρκία ή η Αίγυπτος,  η Ελλάδα είναι «η ασφαλέστερη χώρα που προσφέρει ύψιστο επίπεδο ξεκούρασης. Δεν σημειώθηκαν επιθέσεις ή απόπειρες κατά τουριστών. Οι εσωτερικές τριβές των πολιτικών δυνάμεων δεν έχουν καμία επίπτωση στους τουρίστες.
Διαφορετικά παρουσιάζεται η κατάσταση στην Αίγυπτο ή την Τουρκία. Πολύ σημαντική σε αυτή την περίπτωση είναι η στάση των κατοίκων της Ελλάδας – έχουν συνείδηση της δύσκολης οικονομικής κατάστασης, διότι αυτή επηρεάζει τα νοικοκυριά τους και ο κάθε Έλληνας ανησυχεί για το μέλλον του. Όμως ταυτόχρονα οι Έλληνες έχουν επίγνωση ότι από την τουριστική κίνηση στη χώρα τους εξαρτώνται πολλά. Τα έσοδα από τον τουρισμό ανταποκρίνονται στο ένα πέμπτο της εγχώριας παραγωγής».
Καταληκτικά ο Bronisław Tumiłowicz υπογραμμίζει ότι «περπατώντας στους γραφικούς δρόμους των παραθαλάσσιων τουριστικών περιοχών, μπορεί να εντυπωσιαστεί κανείς με την ηρεμία και την παράδοση που χαρακτηρίζει αυτά τα μέρη. Παρά την ελληνική κρίση, οι καφετέριες και τα εστιατόρια εξακολουθούν να είναι γεμάτα ανθρώπους που μπορούν να περνούν εκεί μερικές ώρες, διότι οι Έλληνες – όπως οι ίδιοι παραδέχονται – ξέρουν να αντλούν από τη ζωή τόσα όσο κανένας άλλος λαός. Και γι` αυτό αξίζει να τους επισκεφθεί κανείς».

Ζακλίν ντε Ρομιγύ “Μαθήματα ελληνικών”

Χωρίς όραση, η 96χρονη γαλλίδα ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγύ εξακολουθεί να γράφει για την επικαιρότητα των αρχαίων ελληνικών, δίνοντάς μας σύντομα μαθήματα γλώσσας.
Σε μια εποχή έντονων ανακατατάξεων η 96χρονη Ζακλίν ντε Ρομιγύ εξακολουθεί να είναι η πιο ζωηρή υπέρμαχος μιας υπόθεσης φαινομενικά χαμένης: της διατήρησης των ελληνικών γραμμάτων στα ευρωπαϊκά σχολεία. Η συγκυρία είναι δύσκολη. Πρώτον, τίθεται το ερώτημα πόσες πιθανότητες έχει η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας να επιζήσει στον καιρό της «ψηφιακής επανάστασης» και της διάδοσης του Διαδικτύου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, εδώ και μισό αιώνα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες πλήττει τις κλασικές σπουδές μια ιδιαιτέρως σοβαρή και επικίνδυνη κρίση. Εκδηλώθηκε αντίδραση στην ιδέα ότι τα αρχαία έργα ήταν ανέκαθεν ανώτερα. Υποστηρίχτηκε η άποψη ότι έχουμε «κατακλυστεί από τα ελληνικά!». Δημιουργήθηκαν έριδες που θα μπορούσαν να συνοψιστούν στον τίτλο «Διαμάχη ανάμεσα στους Αρχαίους και στους Σύγχρονους». Σε αυτόν τον αγώνα η μεγάλη κυρία των ελληνικών γραμμάτων προχωρεί για άλλη μία φορά ένα βήμα μπροστά από την εποχή της. Προβλέπει ότι η κρίση θα είναι σύντομη. Και προκειμένου να μην τρέφει κανείς καμία αμφιβολία ως προς αυτό, αφήνει μία ακόμη παρακαταθήκη στους επιγόνους της με το βιβλίοΜαθήματα ελληνικών(γαλλικός τίτλος:Ρetites lecons sur le grec ancien, δηλαδή Σύντομα μαθήματα αρχαίων ελληνικών ), το οποίο έγραψε το 2008 αμέσως μετά τοΡourquoi la Grece? (Γιατί η Ελλάδα;). Αυτή τη φορά απλώς χρειάστηκε τη συνεργασία της πρώην μαθήτριάς της, επίσης ελληνίστριας, Μονίκ Τρεντέ.
 Η συγγραφέας μάς θυμίζει ότι η εν λόγω διαμάχη δεν είχε τη δύναμη να ανακόψει τη διάδοση των ελληνικών, τα οποία συνέχισαν να διδάσκονται όλο και πιο έντονα όχι μόνο στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στον Νέο Κόσμο, ενώ ακόμη πολλά έργα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας αντλούν την έμπνευσή τους από την Ελλάδα. Η Ελλάδα, ο μύθοι της, οι ήρωές της εξακολουθούν να είναι «στη μόδα»… Και αυτό δεν είναι διόλου παράξενο. Με βάση τη σύντομη ιστορική αναδρομή της ντε Ρομιγύ σε αυτό το βιβλίο, στο σημείο που μπορεί να νομίσει κανείς ότι όλα τελειώνουν για την ελληνική γλώσσα, εκεί ακριβώς όλα αρχίζουν. «Συνέβη αυτό όταν το Βυζάντιο, τη μόνη ελπίδα που είχε απομείνει για να διατηρηθεί ζωντανή η ελληνική γλώσσα, έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Αντί να πεθάνει η ελληνική γλώσσα μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, ήταν ακριβώς τότε που πολλοί Ελληνες της Κωνσταντινούπολης μετανάστευσαν στην Ευρώπη, εκδηλώθηκαν κάποιες προσπάθειες αναβίωσης των ελληνικών στη Φλωρεντία, άρχισε ο Ερασμος στο Ρότερνταμ να προτρέπει ολόκληρη την Ευρώπη να μάθει ελληνικά, ήρθε και η ανακάλυψη της τυπογραφίας το 1440 και συνέβαλε καθοριστικά όχι μόνο στη διάδοση των γραμμάτων και στην κυκλοφορία των γλωσσών, αλλά και στην εξάπλωση της διδασκαλίας των ελληνικών (…). Και αν νιώθουμε ότι μπαίνουμε σε έναν νέο Μεσαίωνα, αν οι μελετητές των αρχαίων γλωσσών, που αρχίζουν να σπανίζουν πλέον στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, θυμίζουν αναπόφευκτα τους αντιγραφείς του 13ου αιώνα που με τον ζήλο τους κρατούσαν άσβεστη τη φλόγα στα κελιά των μοναστηριών, μπορούμε τουλάχιστον να ελπίζουμε, καθώς όλα οδεύουν πιο γρήγορα σήμερα από ό,τι στο παρελθόν, ότι η κρίση θα είναι σύντομη και θα παρέλθει γρήγορα».
Η Ζακλίν ντε Ρομιγί μοιάζει να έχει υπόψη της την πολύ σύγχρονη φαινομενολογία των προβλέψεων όταν αποφαίνεται στα Μαθήματα ελληνικών: «Οπως και να ΄χει- και για να παραμείνουμε στην εκπληκτική ιστορία μιας εξελικτικής πορείας που μας οδηγεί από τον 15ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 21ο- το σίγουρο είναι πως σαστίζει κανείς μπροστά στη δύναμη με την οποία διαδόθηκε η ελληνική γλώσσα μέσα από τόσες κρίσεις και αναγεννήσεις». Υπάρχει μια σιωπηρή υπόσχεση σε μια διαδικασία φυσιολογικής ανάπτυξης, την οποία εγγυάται η φύση. Πώς εξηγείται όμως το συγκεκριμένο φαινόμενο; Ο πρώτος λόγος που συνέβαλε καταλυτικά στην εξάπλωση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας ανά τους αιώνες ήταν η άρρηκτη σχέση η οποία συνέδεσε τη γλώσσα με τη θαυμαστή ακτινοβολία των έργων που γράφηκαν σε αυτήν. Πέρα από το ότι η Ελλάδα επινόησε διαδοχικά όλα σχεδόν τα λογοτεχνικά είδη, σχεδόν όλους τους μύθους και μεγάλο αριθμό σπουδαίων φιλοσοφικών δογμάτων, η ελληνική γλώσσα δεν αποτελεί μόνο μέσο πρόσβασης στα ίδια τα κείμενα. Είναι εξίσου αλήθεια ότι το ποιόν της ελληνικής γλώσσας διαμόρφωσε το ποιόν των έργων. 
Οπως επιχειρεί να δείξει η συγγραφέας σε αυτό το ύστατο εγχειρίδιο ελληνικών με πλήθος παραδειγμάτων, τα λογοτεχνικά έργα επιβλήθηκαν μέσα στους αιώνες ακολουθώντας μια συνεχή ροή από επινοήσεις που επέτρεπαν στη γλώσσα να ανανεώνεται, προσδίδοντάς της μια αίσθηση γλωσσικής έκφρασης η οποία συνδυάζει ακρίβεια και ομορφιά. Εκπλήσσεται κανείς από την ικανότητα της γλώσσας αυτής να εκφράζει τόσες ποιητικές και φιλοσοφικές ανακαλύψεις, σημειώνει η Ρομιγύ. Το πυκνό αισχύλειο ύφος συνοδεύεται από υποβλητικές παρομοιώσεις και επινοήσεις λέξεων σπάνιας τόλμης: «αργυραμοιβός σωμάτων» ήταν ο θεός του πολέμου Αρης, σαν μικροτραπεζίτης που αντάλλασσε τους νεκρούς όπως ανταλλάσσουμε νομίσματα. Η ευρηματικότητα συνεχίζεται όταν αποκαλεί την ωραία Ελένη «πολυλάνωρ», δηλαδή γυναίκα με πολλούς άντρες, ενώ για το όνομά της σχολιάζει ότι Ελένη σημαίνει «ελένας» (από το ελείν και ναυς), «αυτή που ρημάζει τα καράβια» (Καραβοπνίχτρα). Μάλιστα, η ευφάνταστη υβριστική έκφραση του Αριστοφάνη «κρουνοχυτρολήραιον ει»- λέξη που κατασκεύασε ο ποιητής από τον κρουνό (πηγή), τον χύτρο (τσουκάλι) και το ληρέω (μωρολογώ), για να πει «είσαι ανόητος πολυλογάς»- έχει επιβιώσει, κάτι που πιθανότατα γνώριζε η Ρομιγύ αλλά όχι οι αναγνώστες της, παραλλαγμένη ως τις μέρες μας: «είσαι κρασοκανάτας». ΄
Τα πράγματα σοβαρεύουν όταν έχουμε τη δημιουργία λέξεων ή παραγώγων που επιτρέπουν ακριβέστερη νοηματοδότηση σε ιδέες και νοήματα. «Σήμερα είμαστε σε θέση να αποτιμήσουμε το μέγεθος της αθηναϊκής ευρηματικότητας η οποία, ακριβώς στο κατώφλι του 5ου αιώνα π.Χ., δημιούργησε εντελώς συνειδητά τη λέξη «δημοκρατία». Ο όρος επινοήθηκε ταυτόχρονα με το πολιτικό σύστημα που περιέγραφε και που ίδρυσαν τότε οι Αθηναίοι» γράφει η Ρομιγύ. Την ίδια εποχή γίνεται η διάκριση μεταξύ «ηγεμονίας» και «αυτοκρατορίας», δημοκρατίας και δημαγωγίας, ταξινομούνται οι διάφορες μορφές συγκρότησης μιας πολιτείας. «Ολα αυτά εγγράφονται στον 5ο αιώνα, στον αιώνα της αθηναϊκής ακτινοβολίας, αλλά εγγράφονται πλέον και στις οριστικές κατακτήσεις του πνεύματος και της γλώσσας». Η επινόηση λέξεων και ο εμπλουτισμός του λεξιλογίου πήγαιναν μαζί με την εκλέπτυνση της πολιτικής ανάλυσης. Και παρ΄ όλο που η ελληνική θεωρείται σήμερα νεκρή γλώσσα, μια πλειάδα λέξεων που κατασκευάζονται στη Δύση για να προσδιορίσουν νέες πραγματικότητες είναι ελληνικές- το τηλέφωνο, ο φιλοτελισμός, η ψυχανάλυση. Ακόμη και το όνομα Ευρώπη είναι ελληνικό. Ανήκει στην πριγκίπισσα που ερωτεύεται ο Δίας όταν τη βλέπει να παίζει με τις φίλες της στην παραλία της Σιδώνας. «Είτε μιλάμε για γλώσσα είτε για λογοτεχνία ή για τέχνη, η ελληνική κληρονομιά δεν είναι απλώς μια κληρονομιά κοινή σε όλους τους λαούς της Ευρώπης» καταλήγει η Ρομιγύ. «Είναι ο αρχικός πυρήνας, η “μαγιά” θα λέγαμε της Ευρώπης». Και ακόμη παραπέρα: με τρόπο σταθερό και επίμονο, μέσα από την αρχαία τραγωδία ή την πολιτική επιστήμη, τη μυθολογία ή την ιστορία, το ελληνικό πνεύμα επικεντρώθηκε στην «ανθρώπινη κατάσταση» και όχι στις ιδιαιτερότητες του «ιδιωτεύοντος» ανθρώπου.
«Είναι σίγουρο ότι οι Ελληνες και βίαιοι ήταν, και πολέμους, ακόμα και εμφύλιους, έκαναν. Αυτά είναι τα γεγονότα. Αλλά, όμως, υπάρχουν και τα κείμενα. Κι αυτά εκφράζουν ομόθυμα την άποψη ότι είναι φοβερό να ζει κανείς μέσα στη βία, ότι πρέπει να την ελαττώσουν και να τη σταματήσουν. Ολα τα αρχαία ελληνικά κείμενα που μας έχουν παραδοθεί καταδικάζουν τον πόλεμο με τέτοια δύναμη που παραμένουν μέχρι σήμερα πρότυπα» είπε η αδιαφιλονίκητη μεγάλη κυρία των ελληνικών σπουδών σε παλαιότερη συνέντευξή της στο περιοδικό «Le Ρoint». Για αυτόν τον λόγο έμαθε ελληνικά ο Λουκιανός από τα Σαμόσατα της Συρίας τον 2ο αιώνα μ.Χ., και έγινε τόσο διάσημος συγγραφέας που ενέπνευσε τον Ερασμο στο Ρότερνταμ, τον 15ο αιώνα, ο οποίος βοηθάει τώρα με τη σειρά του τους νεαρούς απογόνους των Γαλατών χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα του να ανακαλύψουν την ελληνική γλώσσα. Κατά τη Ζακλίν ντε Ρομιγύ, η κρίση της εποχής μας αφορά ουσιαστικά στην πραγματικότητα την οργάνωση της εκπαίδευσης διότι, κατά γενική ομολογία, τα ελληνικά απολαμβάνουν την εύνοια των περισσοτέρων μας.
Εκδόσεις Ωκεανίδα
(Πηγή: Το Βήμα)

Διάλεξη για την βενετοκρατούμενη Κρήτη στο Πανεπιστήμιο Βαρσοβίας (8/12/2009)

A post-byzantine icon from the collection of the Hellenic Institute of Venice

Διάλεξη με θέμα «Η βενετική περίοδος της ελληνικής ιστορίας – Η βενετοκρατούμενη Κρήτη» έδωσε η Γραμματέας Επικοινωνίας του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας Βαρσοβίας, Μαρία Μονδέλου, στις 8 Δεκεμβρίου στο Πανεπιστήμιο Βαρσοβίας.
Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε ύστερα από πρόσκληση του Ινστιτούτου Διεπιστημονικών Σπουδών (Institute of Interdisciplinary Studies) “Artes Liberales” του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, με πρωτοβουλία της καθηγήτριας Malgorzata Borowska, διευθύντριας του Τμήματος Νεοελληνικής Φιλολογίας.
Την διάλεξη παρακολούθησαν οι φοιτητές του Β΄ έτους της Νεοελληνικής Φιλολογίας, στο πλαίσιο του μαθήματος «Κρητικά αριστουργήματα της περιόδου της Αναγέννησης».
Παρουσιάστηκαν αρχικά, τα σημαντικότερα ορόσημα της βενετικής ιστορίας και των μακραίωνων ελληνο-βενετικών σχέσεων, με έμφαση στις σχέσεις Βενετίας και Βυζαντίου.
Έγινε αναφορά, σε όψεις της ιστορίας της Βενετοκρατίας στον ελληνικό χώρο και στα χαρακτηριστικά της βενετικής κυριαρχίας, και επισημάνθηκαν ορισμένα από τα συμπεράσματα των σύγχρονων ερευνών, οι οποίες αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός κοινού ελληνο-βενετικού πολιτισμού, καρπού της δυτικής και της βυζαντινής παράδοσης. Αναλύθηκαν τα κύρια γνωρίσματα της ιστορίας των βενετοκρατούμενων περιοχών, με έμφαση στις σημαντικότερες βενετικές κτήσεις, όπως η Κωνσταντινούπολη και η Κρήτη. 
Στη βενετοκρατούμενη Κρήτη ήταν αφιερωμένο το δεύτερο μέρος της ομιλίας. Τονίστηκε η σπουδαιότητα της βενετικής αυτής κτήσης και αναλύθηκαν ορισμένοι από τους θεσμούς που εισήγαγε η Βενετία στο νησί, καθώς και τα χαρακτηριστικά των τεσσάρων μεγαλύτερων πόλεων του νησιού κατά την διάρκεια της βενετοκρατίας (Χάνδακας, Χανιά, Ρέθυμνο, Σητεία). Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη λεγόμενη «Κρητική Αναγέννηση» και σε επιτεύγματα του βενετο-κρητικού πολιτισμού της ύστερης περιόδου (ενδεικτικά παραδείγματα  από την λογοτεχνία, την ποίηση, την ζωγραφική).
Τέλος, έγινε αναφορά στο έργο του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Βενετίας, του οποίου η ομιλήτρια διετέλεσε υπότροφος- ερευνήτρια.
Επισημάνθηκαν η προσφορά του Ινστιτούτου ως του μοναδικού ερευνητικού ιδρύματος της Ελλάδας στο εξωτερικό και η δράση του σε ποικίλους τομείς (επιστημονική έρευνα, εκδόσεις, διοργάνωση συνεδρίων, βιβλιοθήκη, αρχείο χειρογράφων και παλαιών εγγράφων, μουσείο μεταβυζαντινών εικόνων κ.ά.). Παράλληλα, παρουσιάστηκε συνοπτικά η ιστορία της Ελληνικής Κοινότητας Βενετίας, η οποία υπήρξε η σημαντικότερη ελληνική κοινότητα του εξωτερικού. 

 
 
 
 
 

The Hellenic Institute of Venice and the Church of St. George

Lecture “The Venetian Dominion in Greece – Venetian Crete” (University of Warsaw, 8/12)

A lecture about “The Venetian period of Greek history – Crete under venetian rule” was hold by the Press Attache of the Press and Communication Office in Warsaw, Maria Mondelou, on the 8th December at the University of Warsaw.
The lecturer was invited by the Institute of Interdisciplinary Studies “Artes Liberales” of the University of Warsaw and the director at the Department of Modern Greek Philology, Malgorzata Borowska.
A chronology of Venetian history and of the Greek-Venetian relations was initially presented. Main aspects of the Venetian dominion in Greece were described and the results of contemporary researches, that verify the existence of a common Greek-Venetian culture, product of the Latin and the Byzantine traditions, were highlighted. The most important characteristics regarding the history of regions under Venetian rule, such as Constantinople and Crete, were also presented.
The second part of the lecture was dedicated to the Venetian Crete, a most important Venetian territory. The institutions that Venice introduced in the island and the characteristics of the greater towns (Candia, Canea, Rethymnon, Sitia) during the Venetian dominion were, also, analysed. Particular attention was preserved for the so-called “Cretan Rennaissance” and the aspects of the Venetian-Cretan culture (literature, poetry, painting).
Finally, the Hellenic Institute of Byzantine and Post-Byzantine Studies of Venice and its activities were presented by the lecturer, who has been a researcher of the Institute. It was highlighted  the great importance of this foundation, as the only scientific institution of Greece abroad and several types of its activities (scientific research, editions, organization of conferences, library, archive of manuscripts and old documents, post-byzantaine icons etc.) were described.

It was, also, briefly presented the history of the Greek-Orthodox Confraternity of Venice, which for centuries has been the most important Greek Community abroad.