• Photos from Greece

    Events of Press Office

    Click to go to Events of Press Offce site















Farewell to a great philhellene

Jacqueline de Romilly, a distinguished French academic and great philhellene, died on December 18 at the age of 97. De Romilly was a classical scholar who specialised in the civilisation and language of ancient Greece, and had been the second woman to be elected member of the prestigious French Academy.
In 1995, the Greek state bestowed honorary Greek Citizenship upon De Romilly. In 2000, she was named ambassador of Hellenism, and became a foreign guest member of the Athens Academy. As a scholar, she was known for her works on ancient Greek literature, and thought, especially on the historian Thucydides and Pericles’ Classical Athens.
“The life and work of Jacqueline de Romilly are bathed in the light that comes from the sources of the highest civilisation – the Greek civilisation, the flame of which lived with her till her last breath” said French President Nicolas Sarkozy, while Prime Minister George Papandreou praised de Romilly for honouring Greek thought and for devoting herself to the promotion of Greek literature and arts.
You Tube: Jacqueline de Romilly – La Vigie Grecque
(GREEK NEWS AGENDA)

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ “Γιατί το Βυζάντιο”

Γιατί το Βυζάντιο

Το «Γιατί το Βυζάντιο», το καινούργιο βιβλίο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, γραμμένο απευθείας στα ελληνικά, αποτελεί ένα απόσταγμα σχεδόν βιωματικό, από την πολύχρονη διδασκαλία της διαπρεπούς βυζαντινολόγου στη Σορβόννη. Απευθύνεται στο ευρύ κοινό και ειδικά σε εκείνους που τους απασχολεί το ζήτημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας.
«Το πόνημα αυτό», αναφέρει η ίδια, «απευθύνεται σε όσους από τους Νεοέλληνες ταλανίζονται με το πρόβλημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας και στους ξένους (κυρίως τους Δυτικοευρωπαίους και τους Αμερικανούς βλαστούς τους) που αρκούνται στην επιλεκτική γνώση του παρελθόντος τους, άσχετα από κάθε ιστορική πραγματικότητα και με μόνο μέλημα τη δικαίωση μιας σύγχρονης πολιτικής προσέγγισης, που υπαγορεύουν συμφέροντα και ενδιαφέροντα, ξένα συχνά από την ιστορία και το αντικείμενό της».
Η συγγραφέας επιχειρεί να αποσαφηνίσει το Βυζάντιο δια του Βυζαντίου, με πολλαπλές αναφορές σε κείμενα – κλειδιά (Τριακονταετηρικός του Ευσεβίου, Κοσμογραφία του Κοσμά Ινδικοπλεύστη, Τακτικά του Λέοντος ΣΤ’ τυο Σοφού, Βίος Ιακώβου του Νεοφωτίστου, Σχόλια του Τζέτζη, Επαναγωγή κ.ά.), τα οποία, κατά τη γνώμη της, εκφράζουν συνοπτικά τα χαρακτηριστικά της βυζαντινής ψυχοσύνθεσης ή σημαδεύουν παραστατικά τομές και στροφές της ιστορίας του Βυζαντίου.
Ο στόχος της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ είναι ο εξής, όπως τον διατυπώνει στον Πρόλογό της: «Να βάλω, κατά το δυνατόν, έστω εκ του πλαγίου και λάθρα σχεδόν, το Βυζάντιο στη θέση που τα επιτεύγματά του μας υπαγορεύουν: να πω συνοπτικά, εννοώ, αυτά που το αναδεικνύουν ως την πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία και που εξηγούν, όχι μόνο το πολιτιστικό μεγαλείο του (και αυτό ανεπαρκώς ακόμη γνωστό), αλλά και την ασυνήθη για παγκόσμια δύναμη (όπως ήταν κάποτε το Βυζάντιο) μακροβιότητά του».
Η επιλογή των θεμάτων που αναπτύσσονται σχετίζεται κυρίως με φαινόμενα μακράς διαρκείας και μπορούν να ερμηνεύσουν το «Γιατί» της βυζαντινής πολιτικής εμβέλειας (εξ ου και ο τίτλος «Γιατί το Βυζάντιο»).
Αναλύονται οι σχέσεις της πολιτείας με την εκκλησία (αυτοκράτορα και πατριάρχη), του κέντρου με την περιφέρεια (Κωνσταντινούπολης και επαρχιών), του Βυζαντίου με τους πολυποίκιλους γείτονές του, φίλους, συμμάχους ή εχθρούς. Οι συνοριακές συρρικνώσεις, οι δογματικές διαμάχες, οι στρατιωτικοπολιτικές αντιπαλότητες και οι άνισες κοινωνικές διαβαθμίσεις που ρύθμιζαν την καθεστηκυία τάξη εξηγούν τη δυσκολία της βυζαντινής κοινωνίας αλλά και της πολιτικής να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Η πτώση της αυτοκρατορίας πρώτα στα χέρια των Σταυροφόρων (1204) και τελικά στους Οθωμανούς (1453) προλογίζουν την χαλεπότητα της μετέπειτα εποχής που θεμέλιό της ωστόσο μένει η πολύχρονη βυζαντινή εμπειρία: θρησκευτική, ιδεολογική και βιωματική. Απόηχός της ως τις μέρες μας μπορεί να θεωρηθεί η αμφίσημη σχέση των Νεοελλήνων με τη Δύση και με την Ανατολή, πρόβλημα της νεοελληνικής ταυτότητας.
Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα

Last Goodbye to the Leading Historian Angeliki E. Laiou

(GREEK NEWS AGENDA)   Angeliki E. Laiou, History Professor at Harvard University, died of cancer on Thursday, December 11, in Boston. Laiou, one of the world’s leading historians of Byzantine civilization, was born in Athens in 1941. In 1981 she joined Harvard University as Dumbarton Oaks Professor of Byzantine History and in 1985 she became the first woman to serve as chairman of a Department there. Her authorship includes fourteen monographs and edited books and countless articles on diverse aspects of Byzantine history – diplomatic and political history, economic history, family and the position of women in Byzantine society. Angeliki Laiou served as Deputy Secretary of Foreign Affairs of the Hellenic Republic and was also Member of Parliament in Greece between 2000 and 2002. In 1998, she was elected a permanent member of the Academy of Athens, the highest honor and achievement for academics of Greek nationality. At the time, she was only the second woman to be bestowed this honor since the Academy’s founding in 1926. Harvard University History Department – Obituary; The Times: Professor Angeliki Laiou: expert on women in the Byzantine empire