Magazyn kulturalny “Kikimora” – Wydanie poświęcone Grecji (lato 2012)

Kwartalny magazyn kulturalny “Kikimora” (wydanie lato 2012, numer 11, s. 200, http://www.kiki-mora.pl), który kierowany jest do rodziców i trendsetterów, specjalizujący się w sztuce, stylu życia, edukacji, projektowaniu itd. opublikował pod tytułem “Hellada” wydanie poświęcone Grecji.
Przed wydaniem publikacji, wydawca Jacek Rekuc oraz redaktor naczelna Agnieszka Marszałek współpracowali z Biurem Prasowym i Komunikacji oraz z Biurem ds. Handlowych i Ekonomicznych Ambasady Grecji w Warszawie.

Magazyn zawiera obszerne artykuły poświęcone modzie dla dzieci i trendom w Grecji (np. fotograficzny reportaż mody inspirowany starożytnymi igrzyskami olimpijskimi, starożytną grecką filozofią oraz mitologią  – patrz «Olympic Games», «Philosophy», “Καλημέρα”, «Σ», «Τhere is no place for Gods»), greckiej modzie oraz wpływami starożytnej Grecji, greckim kreatorom mody (np. Maria Katrantzou), greckim projektantom mody i kreatorom nowoczesnych form sztuki w Grecji  (kino, fotografia), młodym artystom greckim itp.

Równocześnie publikowane są rozmowy poświęcone mieszanym grecko – polskim rodzinom (wywiady zostały przeprowadzone z rodzinami Gmochów, Vasileiadis’ów i Vafidisów) i opisują życie rodzinne w Polsce (święta, zwyczaje, itp.) oraz podkreślają  znaczenie rodziny w Grecji i Polsce.
W słowie wstępnym redaktor naczelna magazynu Agnieszka Marszałek twierdzi, że “rodzina ma się dobrze, greckie kino i dizajn, literatura rozwija się – być może kryzys pozytywnie wpłynie na kulturę i sztukę Grecji. Być może wierność rodzinie, tradycji, ideałom uratuje Greków”.

W sekcji pt “Ateny” prezentowane są atrakcje idealne dla wizyt rodzinnych, propozycje wycieczek, festiwali, wystaw, rozrywki i zakupów w greckiej stolicy (Greckie Muzeum Dziecięce, Muzeum Benakisa, Muzeum Dotyku, Park Uwrażliwienia Środowiskowego im.  Antonis’a Tritsisa, Technopolis, Galeria Rzeźby, dzielnica Monastiraki, kina letnie, sklep muzyczne, galerie, sklepy mody, itp.).
W obszernych artykułach poświęconych greckiej sztuce prezentowane jest greckie kino, zwłaszcza twórczość reżyserki Athiny Rachel Tsangari, muzyka, w rozmowie z grecko-polskim muzykiem i wydawcą Costas’em Georgakopoulos’em, założycielem festiwalu “Art Avant”, fotografia poprzez wywiad z fotografem Christiną Dimitriadis (rozmowa zatytułowana “Wierzę w duchy pamięci”), literatura (publikacja poświęcona pisarzowi Christosowi Tsiolkas zatytułowana “Straszne dziecko starej Grecji”), komiksy i artykuł o  Apostolos’ie Doxiadis’ie.
Publikowane są również reportaże społeczne,  m.in. artykuł dziennikarza o greckich korzeniach Dionisios’a Stouris’a (zatytułowany „Młodzi grecy pakują walizki”) jak też artykuły poświecone greckiej rodzinie oraz skutkom kryzysu gospodarczego.
Pojawiają się także artykuły o słynnych Grekach, takich jak Maria Callas, Arystoteles Onassis i Telis Savalas.

Advertisements

Events during the European Football Championship – Participation of the Press Office

On the occasion of the European Football Championship “EURO 2012”, organized in Poland and Ukraine from 8th June until 1st July, the Press Office participated in several events.  

  • “Cultural Week of Greeks in Poland” (Warsaw. 2-8 June 2012) 
    The events, that took place at “Galleria Freta” in the historical center of Warsaw, were organized by the musician of Greek origin Milo Kurtis and under the auspices of the Greek Embassy in Warsaw.
    They included concerts, exhibitions of paintings, sculptures and photographs, films, classes of Greek dances, a theater performance, a debate on Greece`s current affairs, gastronomy etc.
    Several musicians, such as Milo Kurtis and “Naxos Quintet”, Kostas Georgiadis and the group “Edesea”, Apostolis Anthimos, Jorgos Skolias and “Sefardic Trio”, Maja Sikorowska, the group ‘Olympus’, several artists, such as the sculptor Christos Mandzios, the painter Michalis Chrisoulidis and the photographer Kostas Kawardzis, the film director Athena Savidis, the journalist Dionysios Sturis, the philosopher and musician Ilias Vrazas, the byzantine choir of the orthodox church of St. Mary Magdalene in Warsaw, were among those who have performed during the cultural week. 
  • Greek Embassy`s event in honour of the Greek National Football Team (Warsaw, 9 June 2012) 
    Representatives of business, academic and artistic sectors of Greeks in Poland, Polish academics, journalists and representatives of Polish authorities, Greek journalists covering the participation of the Greek football team in “Euro 2012”, the General Secretary of Sports, Panos Bitsaxis, were among the participants. 
  • Celebrations of Legionowo City hosting the Greek National Football Team (Legionowo, 2 June 2012)
    A ceremony during which the official city-keys of Legionowo were handed over to the charge d`affaires of the Greek Embassy, Stavros Spyridakis. 
  • Polish Railways’ promotion of European countries during the Football Championship and for six months afterwards (May – December 2012)
    For the promotion of the European Football Championship in 20 trains, Polish Railways have painted 16 of them in the colours of European countries` flags. On the 19th of May there was a parade of 5 trains painted with the colours of Greek, Polish, Ukrainian, Czech and Russian flags on a central bridge of  Warsaw. 
    The Press Office collaborated with representatives of the Polish Railways (PKP) in order to present the Greek flag on a Polish train. 
  • “Fan`s Dictionary” for the volunteers` communication during the European Football Championship
    The dictionary includes common phrases in major European languages and was issued in cooperation with the UEFA, the EUNIC Cluster Warsaw (EU National Institutes for Culture) and the French Institute in Warsaw. The Press Office translated the leaflet into Greek language. 

“Ιφιγένεια”, η ευριπίδεια τραγωδία από τον πολωνό σκηνοθέτη Στανιέφσκι στην Αθήνα

Ιφιγένεια, ανοιχτή σε ερμηνείες

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Ο Πολωνός δάσκαλος-σκηνοθέτης Βλοτζιμιέρζ  Στανιέφσκι και η φημισμένη ομάδα του Γκαρτζενίτσε έρχονται στην Αθήνα με μια «Ιφιγένεια» της κρίσης.

Η παράσταση αποτελεί έμπρακτη εφαρμογή του «οικολογικού θεάτρου», που εισηγήθηκε ο Πολωνός Βλοτζιμιέρζ Στανιέφκσι από το 1977. Καθ’ οδόν προς την Ελλάδα μάς απέστειλε μαχητικό χαιρετισμό: «Μην αφήσετε τους Τρώες να εκδικηθούν για τη νίκη σας». Δεν μας εξήγησε όμως τον τρόπο.
Η «Ιφιγένεια εν Τ…», τίτλος ανοιχτός, τον οποίο θέλει να επεξεργαστούν οι θεατές του και μια παράσταση αποτέλεσμα της 15χρονης ενασχόλησής του με το αρχαίο ευριπίδειο δράμα, παρουσιάστηκε στις 17 και 18 Οκτωβρίου στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης».
Το μεγάλο δέλεαρ δεν είναι ότι θα ξαναδούμε ακόμη μία Ιφιγένεια από Πολωνούς. Άλλωστε η γλώσσα της δεν είναι αποκλειστικά τα πολωνικά. Αλλά και τα αγγλικά και τα αρχαία ελληνικά.
Η παράσταση αποτελεί την έμπρακτη «εφαρμογή» του περίφημου «οικολογικού θεάτρου», που, όπως υπερηφανεύεται ο αυθάδης μαθητής του Γκροτόφσκι, εισηγήθηκε πρώτος και μόνος ήδη απ’ το ’77, «πολύ προτού εμφανιστεί η μόδα της οικολογίας, επιστέγασμα της οποίας ήταν και το Νόμπελ στον Αλ Γκορ».
(Ελευθεροτυπία, 17/10/2011)

Continue reading

Farewell to Filmmaker Michael Cacoyannis

Internationally acclaimed film director, screenwriter and producer Michael Cacoyannis died yesterday, at 89.
The director of the award-winning films Zorba the Greek and Stella, Michael Cacoyannis was nominated five times for an Academy Award (Oscar), receiving the Best Director, Best Adapted Screenplay and Best Film nominations for Zorba the Greek and two nominations in the Foreign Language Film category for Electra and Iphigenia.
Most of his work is rooted in classical texts, particularly those of the Greek tragedian Euripides.
A pioneer of post-war Greek cinema and director of international hits, Cacoyannis refused a career in Hollywood, opting for ‘quality’ theater. In 2003, he founded the Michael Cacoyannis Foundation for the study and support of the film and theater arts.
You Tube: Awarded films: Stella (1954) with English subtitles & Zorba the Greek (1964) & The girl in black (1956) [VIDEO
(GREEK NEWS AGENDA)

“Λεωφορείον ο Πόθος” σε σκηνοθεσία Κριστόφ Βαρλικόφσκι στην Αθήνα

Τον Κριστόφ Βαρλικόφσκι τον γνωρίσαμε το 2008 όταν πήρε στη Θεσσαλονίκη το βραβείο «Νέες Θεατρικές Πραγματικότητες» (στη 2η διοργάνωση των Ευρωπαϊκών Βραβείων Θεάτρου) και παρουσίασε το «Καθαροί πια» της Σάρα Κέιν.
Ακολούθησε λίγους μήνες μετά η, ενταγμένη στο Φεστιβάλ Αθηνών, παράστασή του με το «Krum» του Χ. Λεβίν. Ξέραμε όμως ήδη ότι η Ευρώπη κατατάσσει τον Πολωνό σκηνοθέτη στις ισχυρές, ελπιδοφόρες και πρωτοποριακές δυνάμεις του θέατρου της.
Οσο τον περιμένουμε ξανά φέτος τον Ιούλιο (2-5) στην «Πειραιώς 260», με την πολυσυζητημένη εκδοχή του για το «Λεωφορείον ο Πόθος» του Τ. Ουίλιαμς, με Μπλανς την Ιζαμπέλ Ιπέρ, επιβεβαιώνουμε μέσω του γαλλικού Τύπου και τη «δίδυμη» ιδιότητα ενός διακεκριμένου σκηνοθέτη του λυρικού θέατρου.
Στο Theatre de la Monnaie των Βρυξελλών παρουσιάζεται μέχρι τις 30 του μηνός ο «Μάκβεθ» του Βέρντι, σε δική του σκηνοθεσία, με τον Αμερικανό βαρύτονο Σκοτ Χέντριξ να αναμετράται για πρώτη φορά με τον ρόλο του σεξπιρικού ήρωα, Λαίδη Μάκβεθ τη Γεωργιανή σοπράνο Ιάνο Ταμάρ σε εναλλάξ διανομή με την Αμερικανοολλανδέζα Λίζα Ούμπεν και αρχιμουσικό τον Πολ Ντανιέλ. Και στην παρισινή Οπερα μόλις ολοκλήρωσε τον κύκλο της η, επίσης δικής του σκηνοθεσίας, όπερα του Βάγκνερ «Πάρσιφαλ».
Είναι τα πιο πρόσφατα λυρικά εγχειρήματα του 48χρονου σκηνοθέτη που καταμετρά πολλές συνεργασίες με την Οπερα της Βαρσοβίας («Ντον Κάρλος» του Βέρντι, «Ο Αδαής κι ο τρελός» του Πολωνού συνθέτη Πάουελ Μικιέτιν, «Βασιλιάς Ιμπί» του Πεντερέτσκι, «Βόιτσεκ» του Μπεργκ), με την Οπερα των Παρισίων («Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Γκλουκ, «Υπόθεση Μακρόπουλος» του Γιάνατσεκ και «Πάρσιφαλ» του Βάγκνερ), με τη Staatsoper του Μονάχου («Ευγένιος Ονιέγκιν» του Τσαϊκόφσκι) και με το Τεάτρο Ρεάλ της Μαδρίτης («Υπόθεση Μακρόπουλος»). Αλλά και στο Monnaie έχει προηγηθεί η εμβληματική του σκηνοθεσία για τη «Μήδεια» του Κερουμπίνι το 2008, όταν ήδη οι προτάσεις του για τα έργα του Γκλουκ και του Τσαϊκόφσκι στο Παρίσι και το Μόναχο είχαν συμβάλει ώστε στη φήμη του σπουδαίου θεατρικού σκηνοθέτη να προστεθεί κι αυτή ενός από τους πιο καίριους κι ενδιαφέροντες σκηνοθέτες του λυρικού θεάτρου.
Η ρηξικέλευθη γραφή του Βαρλικόφσκι είναι ευδιάκριτη κι εδώ. Το ίδιο και οι αναγνωρίσιμες «εμμονές» του, όπως τουλάχιστον φαίνεται κι από το δημοσίευμα της «Monde» για τον «Μάκβεθ». «Στις Βρυξέλλες, ο Βαρλικόφσκι», διαβεβαιώνει η εφημερίδα, «συνεχίζει να καλλιεργεί με χαρά ό,τι του καταλογίζουν: αφθονία εικόνων κινηματογραφημένων με αμεσότητα και κινηματογραφικών αναφορών που προβάλλονται σε βιντεο-οθόνες στο βάθος της σκηνής. Τραβεστί. Ημίγυμνοι ηθοποιοί. Αντισυμβατικά για την εποχή που διαδραματίζεται η ιστορία κοστούμια με στοιχεία αρτ ντεκό. Λαβαμπό, ένα φετίχ του Πολωνού…». Σ’ ένα λαβαμπό, που παραπέμπει σε ένα είδος βωμού, πλένει τα αιματοβαμμένα χέρια του ο Μάκβεθ.
Κι άλλες καινοτομίες επιφυλάσσει η ματιά του Πολωνού. Το δάσος στο οποίο ο Μάκβεθ συναντά τις μάγισσες γίνεται ένα ψυχρό νοσοκομείο με τοίχους καλυμμένους από τεράστιες οθόνες. Αναλόγως συμβολικές είναι η έναρξη και η λήξη της παράστασης. Προτού ακόμα να σηκωθεί η αυλαία κάποιος ακούγεται να διαβάζει την πραγματική επιστολή που είχε στείλει στη γυναίκα του ένας στρατιώτης στο Βιετνάμ. Η ίδια επιστολή ξανακούγεται στη διάρκεια της όπερας, όσο τα έγχορδα παίζουν σαν ξεκούρδιστα, λίγο προτού η Λαίδη Μάκβεθ πει την πρώτη της λέξη.
Αντίστοιχα η τελευταία πράξη, χαρακτηριστική «του Βαρλικόφσκι, ποιητή της τέχνης των ωραίων διαφυγών», κατά τη «Μοντ», εκτελείται από δύο ωραίους νέους ημίγυμνους άνδρες που χορεύουν σφιχταγκαλιασμένοι μέχρι να πνιγούν από ασφυξία κάτω από ένα πλαστικό κάλυμμα.
Η «Monde» δεν κρύβει ούτε την αμηχανία ούτε το ενδιαφέρον της για τη «σπείρα της έξοχης τρέλας» του Βαρλικόφσκι. Μακάρι λοιπόν να δούμε κι εμαείς προσεχώς στο Φεστιβάλ κι αυτή τη σκηνοθετική του πλευρά.
(Ελευθεροτυπία, 16/6/2010)

Ο “Χορός θανάτου” του Στρίντμπεργκ σε θέατρο της Αθήνας

 

Ένας αινιγματικός χορός για τρεις από την ομάδα “Υστερόγραφο”
Στις 14 Ιανουαρίου ξεκίνησε παραστάσεις ο «Χορός Θανάτου» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ από τη θεατρική ομάδα Υστερόγραφο στο Studio Μαυρομιχαλή.
Ο Έντγκαρ και η Άλις ζουν σε ένα απομονωμένο νησί του Σουηδικού αρχιπελάγους.  Εκείνος είναι λοχαγός, εκείνη ήταν ηθοποιός αλλά τα έχει παρατήσει.  Πλησιάζει η 25η επέτειος των γάμων τους και εκείνοι ασφυκτιούν μέσα στο μικρόκοσμό τους.  Δεν κάνουν παρέα με άλλους ανθρώπους στο νησί, έχουν στείλει τα παιδιά τους στην πόλη για να σπουδάσουν και με κάθε τρόπο πληγώνουν ο ένας τον άλλο, κάτι που δεν εμπεριέχει απαραίτητα κακία, είναι στοιχείο της σχέσης τους.
Η έλευση του Κουρτ, εξαδέλφου της Άλις, στο νησί θα περιπλέξει την κατάσταση.  Ο Κουρτ έχει έρθει να αναλάβει προϊστάμενος του λοιμοκαθαρτηρίου.  Τους τρεις τους, τους δένει ένα κοινό παρελθόν και πιθανότατα διάφορα μυστικά, λιγότερο ή περισσότερο ένοχα. Ο Κουρτ θα ενταχθεί για στο μικρόκοσμο του ζευγαριού.  Οι καταστάσεις θα οδηγήσουν και τους τρεις σε ακραίες επιλογές.  Η αλήθεια και το ψέμα, ο θάνατος και η ζωή, αρχίζουν να μπερδεύονται.  Οι ισορροπίες θα ανατραπούν, ωστόσο λίγα πράγματα θα αλλάξουν. Σημείωμα σκηνοθέτη
Ο Έντγκαρ και η Άλις.  Ένα ζευγάρι σε ένα απομονωμένο νησί, χωρίς φίλους και κοινωνικές επαφές.  Μοιάζουν να αλληλοσπαράσσονται μέρα-νύχτα.
Ο Κουρτ. Ο ξάδελφος, και αργότερα –ή μήπως και παλαιότερα;– ο εραστής της Άλις.  Μοιάζει άλλοτε για θύμα τους και άλλοτε για εισβολέας στη ζωή τους.
Διαβάζοντας το έργο του Στρίντμπεργκ η αίσθηση που είχα είναι ότι ο συγγραφέας δε θέλει λύσεις.  Αν τις ήθελε θα τις έδινε.
Ένας χορός για τρεις, αινιγματικός, σε μια παράσταση που επίσης δε θέλει να λύσει τα αινίγματα, αλλά να τα προβάλλει.  Η προσπάθειά μας ήταν να βρούμε τους τρόπους με τους οποίους ο συγγραφέας προβάλλει αυτά ακριβώς τα αινίγματα και να τους αναδείξουμε.
Μετάφραση: Μίνως Βολανάκης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Γιανναράκος
Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκη Πέρδικα
Μουσική: Κώστας Μαντζώρος
Χορογραφία: Στέλλα Κρούσκα
Φωτισμοί-φωτογραφίες: Αντώνης Συμεωνάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Στέφανος Μονδέλος
Παίζουν οι ηθοποιοί:  Κωνσταντίνος Χατζούδης , Αγγελική Λεμονή,  Σπύρος Ζουπάνος
(Πηγή: ElCulture.gr)

Η “Όπερα της Πεντάρας” σε σκηνοθεσία Robert Wilson στην Αθήνα

 Tο θέατρο Παλλάς υποδέχτηκε χθες την «Όπερα της Πεντάρας», το σπουδαιότερο έργο των Berthold Brecht και Kurt Weil σε σκηνοθεσία Robert Wilson.
Ο παγκοσμίως αναγνωρισμένος σκηνοθέτης και πρωτοστάτης του πειραματικού θεάτρου, Robert Wilson, δημιουργεί μία παράσταση άψογα σχεδιασμένων σκηνών σε κινηματογραφική ατμόσφαιρα. 
Η πολυπρόσωπη αυτή παραγωγή των 80 ατόμων, από την ομάδα Berliner Ensemble, του ιστορικού θεάτρου της Γερμανίας και δημιούργημα του ιδίου του Brecht, αποτελεί ένα  θεατρικό γεγονός. Η παράσταση ανέβηκε αρχικά το Σεπτέμβριο του 2007 στο «Theater am Schiffbauerdamm» και έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές από τον διεθνή τύπο. Οι Art – Deco φωτισμοί, κομμάτι του δυναμικού οράματος του Robert Wilson και η  ομάδα Berliner Ensemble, μας χαρίζουν μία νέα οπτική της «Όπερας της Πεντάρας».
Οι χαρακτήρες του έργου βιώνουν μία ιστορία έρωτα και προδοσίας και από το 1928, όταν το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, έχουν καταφέρει να κερδίσουν το παγκόσμιο κοινό σε 18 διαφορετικές γλώσσες. Το έργο αυτό, το οποίο έχει ανέβει 10.000 φορές, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία, αποτελεί αναμφισβήτητα ορόσημο του 20ου αιώνα.
(Πηγή: Elculture.gr)